Επιμέλεια Συνέντευξης: Άννα Βαμβακάρη
Το Παλκοσένικο έχει σήμερα τη μεγάλη χαρά να φιλοξενεί τη Μάρα Βλαχοπούλου και την Ηλέκτρα Σαρρή
και να κουβεντιάζει μαζί τους με αφορμή την παράσταση “Μόνο Αλήθειες” στην οποία πρωταγωνιστούν
και που κάνει πρεμιέρα στις 19 Νοεμβρίου στο ΠΛΥΦΑ. Ηλέκτρα και Μάρα σας καλωσορίζουμε στο Παλκοσένικο!
Πώς προέκυψε η συνεργασία σας στο έργο “Μόνο Αλήθειες” του Σπύρου Σουρβίνου;
Μάρα: Νομίζω αυτή είναι αγαπημένη μας ιστορία με την Ηλέκτρα που μας αρέσει να μοιραζόμαστε. Όλα ξεκίνησαν ένα βράδυ που ‘βρεχε (χαχα όντως έβρεχε, έχω φωτογραφία με τα βρεγμένα παπούτσια μου) μόλις είχαμε δει μια παράσταση και λέμε : «Ρε συ κοίτα τι ωραία που φαίνεται να πέρασαν οι ηθοποιοί πάνω στην σκηνή. Αυτό θέλουμε να κάνουμε, μια παράσταση που να γουστάρουμε και να γίνει δική μας». Αρχίσαμε να διαβάζουμε έργα, να ψάχνουμε νέους Έλληνες συγγραφείς… μέχρι που μια μέρα, πέσαμε πάνω στον Σπύρο. Ενθουσιαστήκαμε πολύ με τον τρόπο γραφής του. Συνδυάζει χιούμορ και δράμα, αλλά με άμεσο τρόπο. Δεν θέλαμε να ψάξουμε άλλο, είχαμε βρει τον άνθρωπό μας. Ξεκινήσαμε λοιπόν συναντήσεις οι τρεις μας για να γνωριστούμε και να δούμε με ποιο έργο θα μπορούσαμε να πάμε. Αλλά επειδή ο άνθρωπος είναι σε άλλο δημιουργικό λέβελ, μας λέει: “Κορίτσια, σκέφτομαι να σας γράψω ένα έργο από την αρχή.” (εμείς: ουρλιαχτά, χαμός, πανηγύρια.) Είκοσι ημέρες μετά, εμφανίστηκε με το «Μόνο Αλήθειες».
Ο συγγραφέας του έργου είναι παράλληλα και ο σκηνοθέτης της παράστασης. Το γεγονός αυτό βοηθάει στο να αναδειχθούν πλήρως όλες οι πτυχές του έργου ή μήπως σας περιορίζει σε κάποιο βαθμό ως ηθοποιούς καθώς δε μένει χώρος για ερμηνείες επί του κειμένου;
Ηλέκτρα: Καθόλου δε μας περιορίζει! Αντίθετα! Είμαστε τυχερές που ο Σπύρος έχει μια τόσο σαφή εικόνα στο νου του για το πώς θέλει να σκηνοθετήσει και τι ατμόσφαιρα έχει η παράσταση. Εμείς με τη σειρά μας δοκιμάζουμε διάφορες ερμηνείες των ρόλων με στόχο να υπηρετούν τα νοήματα που θέλει να αναδείξει εκείνος και στο τέλος το συζητάμε, το συνδιαμορφώνουμε.
Υποδύεστε δύο πολύ διαφορετικές ηρωίδες που συναντιούνται σε ένα τηλεοπτικό πλατό. Μιλήστε μας λίγο για τους ρόλους σας.
Μάρα: Ισχύει αυτό, θα γίνει μάχη σε αυτό το πλατό!! Η Σμαράγδα και η Κλυταιμνήστρα έχουν απόψεις πολύ μακρινές από τις δικές μου και της Ηλέκτρας, οπότε κάτι βασικό που θέλουμε να πετύχουμε στην προσέγγισή αυτών των δύο χαρακτήρων, είναι να μην τις κρίνουμε ως κακές και να προσπαθήσουμε να δικαιολογήσουμε τις πράξεις τους γιατί μέσω αυτών πιστεύουν ότι θα είναι πραγματικά ευτυχισμένες.
Ηλέκτρα: Εγώ υποδύομαι την Κλυταιμνήστρα Πατριώτη, μια «σκληροτράχηλη πολιτικό», όπως αναφέρεται στο κείμενο. Η Κλυταιμνήστρα έχει ως χαρακτήρας σαφείς στόχους και όλα τα μέσα -θεμιτά, αθέμιτα και ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΑΘΕΜΙΤΑ- στη διάθεσή της για να τους υλοποιήσει. Προσπαθώ να κατασκευάσω μια γυναίκα με σκληρά χαρακτηριστικά που ξέρει να κρύβει τα μυστικά της και να χειρίζεται τους ανθρώπους με μεγάλη άνεση. Η στόφα της είναι αυτή των αρχηγών της αγέλης. Ελπίζω να καταφέρω να την υπερασπιστώ όσο καλύτερα μπορώ.
Αυτό το δίπολο γυναικών αποτελεί στην πραγματικότητα μέρος ενός γενικότερου συμβολισμού;
Ηλέκτρα: Ακριβώς! Το έργο μας έχει δανειστεί πολλά στοιχεία από την Ηλέκτρα του Ευριπίδη και πραγματεύεται θέματα όπως η εξουσία, ο θάνατος, η σχέση με τους γονείς, η θυσία, η δικαιοσύνη, ο έρωτας. Θέτει ένα ηθικό δίλημμα και καλεί τον θεατή να στοχαστεί πάνω στις έννοιες αυτές. Τι γίνεται όταν ένα πρόσωπο εξουσίας εμπλέκεται προσωπικά με μια δραματική εξέλιξη της επικαιρότητας; Τι θα γινόταν αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγενής των πολιτικών της χώρας μας έχανε κάποιον δικό του άνθρωπο στα Τέμπη; Τι θα άλλαζε;
Μάρα: Είναι ελάχιστα τα έργα που έχουν γραφτεί για δύο γυναίκες, πόσω μάλλον σε θέση εξουσίας. Αυτό αποτέλεσε κίνητρο για τον Σπύρο ώστε να γράψει την ιστορία δύο γυναικών και είναι, για μας, από μόνος του, ένας από τους συμβολισμούς του έργου.
Η μια ηρωίδα του έργου είναι η Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, την ώρα που ένας ακόμη πολίτης που διαδηλώνει σκοτώνεται από τις δυνάμεις καταστολής. Τελικά χρειάζεται να προστατευτούμε από εκείνους που υποτίθεται πως μας προστατεύουν;
Ηλέκτρα: Δυστυχώς στην άγρια αυτή κοινωνία που ζούμε ο καθένας από εμάς είναι υπεύθυνος να προστατεύσει τον εαυτό του. Αν κανείς είναι πολύ τυχερός, θα βρει ανθρώπους να συνασπιστεί και με αλληλεγγύη και σεβασμό θα υπερασπίζονται ο ένας τον άλλον, πράγμα δυσεύρετο. Γι’αυτό έχει τεράστια αξία να φροντίζει κανείς την οικογένειά του και τους φίλους του, τη σχέση του και τους συνεργάτες του και να στηρίζεται σε αυτούς.
Η παράσταση εκτυλίσσεται σε ένα τηλεοπτικό πλατό. Πιστεύετε πως τα τηλεοπτικά προϊόντα διαμορφώνονται από τη ζήτηση ή είναι τα ίδια που διαμορφώνουν το κοινό τους;
Μάρα: Στην εκπομπή «Μόνο Αλήθειες», γίνεται αναφορά στο δυστοπικό περιβάλλον μιας ακροδεξιάς κυβέρνησης που επιβάλλει το περιεχόμενο. Δεν έχει δηλαδή την επιλογή ο θεατής. Τώρα, αν με ρωτάτε για την Ελλάδα στην οποία ζούμε..οι άνθρωποι που πραγματικά επιλέγουν το πώς θα ψυχαγωγηθούν ή ενημερωθούν, σίγουρα δεν το κάνουν βλέποντας τηλεόραση. Οπότε..
Η παράσταση “Μόνο Αλήθειες” θα κάνει πρεμιέρα στις 19 Νοεμβρίου στο ΠΛΥΦΑ. Παράλληλα με την παράσταση αυτή συμμετέχετε ή ετοιμάζετε κάποια άλλη δουλειά; Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;
Ηλέκτρα: Χαίρομαι πολύ που συνεργάζομαι με τη Μάρα και το Σπύρο, ελπίζω η δουλειά αυτή να συγκινήσει τους θεατές όσο συγκινεί εμάς. Κατά τα άλλα, φέτος θα παίζω και στην παράσταση «Ο γύρος του κόσμου σε ογδόντα ημέρες», σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αδάμη, στο Θέατρο Χορν. Από τη νέα χρονιά, θα συνεχίσουμε με την ομάδα μου, τους Rodez, το «Αλάθητο μιας μαργαρίτας» στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, μια παράσταση που ξεκίνησε από το Φεστιβάλ Καβάλας.
Μάρα: Πέρα από το «Μόνο Αλήθειες», είμαι χαρούμενη για μια μικρού μήκους ταινία που ε-ε-έρχεται σε σκηνοθεσία Νεφέλης Αθανασάκη! Δημιουργήθηκε από όμορφους ανθρώπους, με πολλή αγάπη.
Στο Παλκοσένικο ζητάμε πάντα απ΄τους καλεσμένους μας να μας χαρίσουν μια ιστορία, μια στιγμή που θυμούνται και που σχετίζεται με το θέατρο, είτε αυτή συνέβη πάνω στη σκηνή, είτε στην πλατεία, στο φουαγιέ ή στα παρασκήνια. Έχετε κάποια που να θυμάστε και που θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας;
Ηλέκτρα: Θυμάμαι σε μία παράσταση που υποδυόμουν μία χειριστική γυναίκα, ένας θεατής φωνάζοντας με έβρισε την ώρα της παράστασης. Μπορεί να ακούγεται περίεργο, αλλά ένιωσα τόσο περήφανη που τον τάραξε η ερμηνεία μου που φυλάω αυτή την ανάμνηση με μεγάλη χαρά. Κάτι αντίστοιχο θα προσπαθήσω να πετύχω και για την Κλυταιμνήστρα Πατριώτη μου!
Μάρα: Νομίζω ότι για μένα, η πιο δυνατή στιγμή θα είναι πάντα το χειροκρότημα του κόσμου. Αυτή η σύνδεση που δημιουργείται. Παρ όλα αυτα κάτι εξίσου όμορφο είναι κατά την διάρκεια των προβών, όταν πλέον σε έχει χτυπήσει η κούραση για τα καλά και κάνεις, για παράδειγμα, σαρδάμ ή πραγματικά κάτι αλλόκοτο και απλά λύνονται όλοι στα γέλια!
Ηλέκτρα και Μάρα σας ευχαριστούμε πολύ για την όμορφη κουβέντα μας και σας ευχόμαστε κάθε καλό τόσο σε προσωπικό όσο και σε καλλιτεχνικό επίπεδο!
Κι εμείς ευχαριστούμε! Σας περιμένουμε με μεγάλη χαρά!!!