Γράφει η Φλώρα Κυρίτση
Πριν από λίγο καιρό έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο «Οδύσσεια» από τις εκδόσεις Πατάκη, σε κείμενο της Άννας Μίλμπουρν.
Ο μικρός μου, επτά ετών, ξετρελάθηκε με τις περιπέτειες του Οδυσσέα. Αγάπησε τόσο πολύ την ιστορία που αποφασίσαμε να πάμε, να δούμε στο θέατρο NOUS Creative Space, την παράσταση «Οδύσσεια», για να «ζωντανέψει» ο μύθος μπροστά στα μάτια του.
Την Κυριακή το απόγευμα φτάσαμε στο NOUS-Creative Space, στο κέντρο της Αθήνας. Η μέρα ήταν μουντή, αλλά δεν χρειαστήκαμε πανωφόρια, οπότε πήγαμε άνετα, χωρίς να κρατάμε πολλά πράγματα. Η παράσταση, απ’ όσο γνωρίζω, θα παίζεται για ακόμη μερικές Κυριακές (ως 21/12).
Η έναρξη έγινε στην ώρα της. Οι ηθοποιοί βρίσκονταν ήδη στη σκηνή και υποδέχονταν το κοινό με γλυκά χαμόγελα. Αντί για τα συνηθισμένα κουδουνάκια, ο Αλέξανδρος Νικολαίδης –που υποδυόταν τον Οδυσσέα– ξεκίνησε να μιλάει με τα παιδιά, ρωτώντας τα τι σκέφτονται στο άκουσμα της φράση «Ομήρου Οδύσσεια».
Οι απαντήσεις ήταν απολαυστικές: «ταξίδι», «περιπέτεια», «Οδυσσέας»… και ένα παιδί είπε «βάσανο», γιατί –όπως εξήγησε– δυσκολεύεται στα μαθήματα του, όχι εξαιτίας του ήρωα!
Η παράσταση αφηγήθηκε τις γνωστές περιπέτειες του Οδυσσέα, του ήρωα που νίκησε στον πόλεμο της Τροίας και προσπαθώντας να επιστρέψει στην Ιθάκη, πέρασε από πολλές δοκιμασίες.
Τον Οδυσσέα υποδύθηκε ο Αλέξανδρος Νικολαίδης με ενέργεια και συνέπεια, ενώ οι υπόλοιποι ηθοποιοί (Αλέξανδρος Μιχαηλίδης, Σεμέλη Μητροπούλου και Αφροδίτη Νικολιουδάκη) εναλλάσσονταν σε διάφορους ρόλους, εξυπηρετώντας ομαλά την εξέλιξη της ιστορίας. Τα κορίτσια μας μάγεψαν με τις αγγελικές φωνές τους και η εκφραστικότητα του Αλέξανδρου στο ρόλο του τυφλού μάντη Τειρεσία ήταν καθηλωτική. Εντυπωσιακή η χορογραφία (Λένα Μοσχά) με άψογη εκτέλεση από τον Αλέξανδρο Νικολαΐδη στη σκηνή της μάχης του Οδυσσέα εναντίον των μνηστήρων. Το σκηνικό (Μαρία Καβαλιώτη) ήταν λιτό με εμπνευσμένα κοστούμια (Στέφανος Μπαμπούλης) υπηρετώντας όμορφα τους ρόλους. Τα τραγούδια της παράστασης (Θοδωρής Παπαδημήτριου, Γιώργος Βραχνός) είχαν σύγχρονο ρυθμό, κάτι που έδωσε μια φρέσκια νότα στον αρχαίο μύθο.
Μικροί θεατές – μεγάλες εντυπώσεις! (τι είπαν τα παιδιά)
Στα παιδιά άρεσε, αν και δεν τους έμεινε κάτι πολύ συγκεκριμένο από την παράσταση. Η μικρή μου, πέντε ετών, που δεν γνώριζε την ιστορία, την παρακολούθησε με ενδιαφέρον, αλλά το έργο κύλησε αρκετά γρήγορα· δεν νομίζω ότι κατάλαβε πλήρως την πλοκή. Τώρα τουλάχιστον, ξέρει ποιοι είναι ο Αίολος και η Κίρκη – κάτι είναι κι αυτό!
Το εφέ με τον καπνό εντυπωσίασε ιδιαίτερα τον μεγάλο μου, που μετά με ρωτούσε πώς και από πού έβγαινε ο καπνός. Ο Αλέξανδρος Μιχαηλίδης, ως τυφλός μάντης Τειρεσίας του Κάτω Κόσμου, εντυπωσίασε τη μικρή μου – αν και χρειάστηκε να της εξηγήσω ότι το «αίμα» ήταν ψεύτικο· τελικά είπε γελώντας πως «του ξέφυγε το κραγιόν»!
Στο διαδραστικό φινάλε, τα παιδιά ανέβηκαν στη σκηνή και δοκίμασαν πώς είναι να είσαι ηθοποιός, να χρησιμοποιείς το σώμα σου και τη φαντασία σου. Μίλησαν με τους ήρωες και μοιράστηκαν τις σκηνές που τους έμειναν περισσότερο στο μυαλό.
Γιατί να πάτε;
Ίσως, η παράσταση να απευθύνεται περισσότερο σε παιδιά άνω των 8 ετών.
Πολλά παιδιά τραγουδούσαν καθ’ όλη τη διάρκεια, ενώ κάποια άλλα κουράστηκαν, αφού δεν υπήρχε διάλειμμα. Ίσως για τα μικρότερα να ήταν λίγο απαιτητικό. Αν ωστόσο τα σκηνικα ήταν πιο φαντασμαγορικά, θα βοηθούσε τους μικρούς θεατές να απολαύσουν περισσότερο την παράσταση. Παρ’ όλα αυτά, σε μιάμιση περίπου ώρα κατάφεραν να χωρέσουν όλες τις βασικές ιστορίες της Οδύσσειας – κάτι που σίγουρα δεν είναι εύκολο.
Συνολικά, πρόκειται για μια όμορφη, προσεγμένη προσπάθεια, με φροντισμένες ερμηνείες και ωραία ατμόσφαιρα, που δίνει στα παιδιά μία πρώτη γεύση της Οδύσσειας μέσα από το θέατρο. Ωστόσο, ίσως να μην ενθουσιάσει τα μικρότερα παιδιά ή όσους περιμένουν κάτι πιο εντυπωσιακό. Αν σας ενδιαφέρει μια απλή, ζεστή γνωριμία με τον Οδυσσέα στη σκηνή, αξίζει μια επίσκεψη.