Επιμέλεια συνέντευξης: Άννα Βαμβακάρη
Το Παλκοσένικο έχει τη χαρά να φιλοξενεί σήμερα τον ηθοποιό, σκηνοθέτη και συγγραφέα Μίμη Καπέρδο
και να κουβεντιάζει μαζί του, με αφορμή την παράσταση “The Loop”, που ανεβαίνει κάθε Πέμπτη στο θέατρο Eliart.
Μίμη, σε καλωσορίζω, θέλεις να μας μιλήσεις για το νέο έργο σου «The Loop»; Πότε ξεκίνησες να γράφεις και ποια ανάγκη σε κινητοποίησε;
Το The Loop ξεκίνησε να γράφεται από προσωπική παρατήρηση. Το πόσο συχνά επαναλαμβάνουμε τις ίδιες επιλογές, ακόμη κι όταν ξέρουμε ότι μας πληγώνουν. Με απασχολούσε έντονα αυτή η αίσθηση του αυτοεγκλωβισμού. Η ανάγκη ήταν να μιλήσω γι’ αυτή τη λούπα χωρίς διδακτισμό, αλλά με τρυφερότητα και χιούμορ. Να φωτίσω το αδιέξοδο, όχι να το λύσω.
Το πρώτο έργο σου «Δάχτυλο στο μέλι» βραβεύτηκε σε φεστιβάλ νέων δημιουργών. Μια τέτοια αναγνώριση στα πρώτα βήματα ενός καλλιτέχνη μπορεί να αλλάξει την οπτική ή τις επιδιώξεις του;
Σίγουρα σε ταρακουνάει, ειδικά λίγο μετά τα είκοσι που ήμουν …ένιωθα ότι το επόμενο έργο πρέπει να είναι καλύτερο από αυτό και με έκανε να διστάζω να γράψω το επόμενο για αρκετό καιρό…κακώς! Μετα σκέφτηκα οτι μπορώ να εμπιστευτώ το ένστικτό μου ξανά και να ετοιμάσω το επόμενο έργο…Το ένα έργο έφερνε το επόμενο και κάθε φορά με έκανε να θέλω να ρισκάρω περισσότερο.
Με ποια συναισθήματα και σκέψεις θέλεις να βγει το κοινό από την παράσταση;
Ίσως με μια μικρή ανησυχία…ότι και να σημαίνει αυτό και να αναρωτηθούν, εγώ σε ποια λούπα ζω;
Ποιο θεωρείς πως είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα στις ανθρώπινες σχέσεις σήμερα;- Τι αγαπάς, τι μισείς και τι θα ήθελες να ήταν αλλιώς;
Νομίζω πως το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι φοβόμαστε να μείνουμε λίγο μόνοι με τον εαυτό μας. Να πούμε αλήθεια στον εαυτό μας και στους γύρω μας! Αγαπώ την ειλικρίνεια. Μισώ την ευκολία με την οποία αντικαθιστούμε τους ανθρώπους. Και θα ήθελα να ήμασταν πιο γενναίοι στο να παραδεχόμαστε όταν δεν ξέρουμε κάτι!
Υπάρχουν σύγχρονοι/ες συγγραφείς θεατρικών κειμένων που να έχουν τραβήξει το ενδιαφέρον σου;
Υπάρχουν ναι…είναι συνήθως έργα που δεν δημιουργήθηκαν για να εντυπωσιάσουν αλλά για να πούνε κάτι! Κείμενα που αφήνουν χώρο στον ηθοποιό και στον θεατή, που είναι απλά και λένε την αλήθεια, με χιούμορ εννοείται!
Στο Παλκοσένικο συλλέγουμε θεατρικές ιστορίες. Υπάρχει κάποια παράσταση ή ηθοποιός που να σε ενέπνευσε;
Έχω δει μέσα από το Παλκοσένικο πολλές παραστάσεις, συνεντεύξεις και δουλειές ανθρώπων του θεάτρου που με ενδιαφέρουν και παρακολουθώ με προσοχή. Είναι σημαντικό να υπάρχει ένας χώρος που καταγράφει και δίνει φωνή σε αυτή τη θεατρική διαδρομή. Συνήθως με εμπνέουν άνθρωποι με όραμα που έχουν όρεξη για δουλειά και εξέλιξη! Έτσι επιλέγω και τους συνεργάτες μου! Σε κάθε δουλειά προσπαθώ να υπάρχουν άνθρωποι που μιλάμε την ίδια γλώσσα!