Ο Παρείσακτος
Το Ημερολόγιο Προβών διαμορφώθηκε από τον σκηνοθέτη της παράστασης Κωνσταντίνο Αβράμη.
ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
Γνώρισα κάποια άλλα κείμενα του Jean-Luc Nancy, μιας και είχε υπάρξει
καθηγητής ενός καθηγητή μου στη Φρανκφούρτη. Mια εξαιρετικά επιδραστική
προσωπικότητα που στιγμάτισε (διαμεσολαβημένα) τη σκέψη μου. Όταν
γύρισα στην Αθήνα, έπεσα πάνω σε αυτό το βιβλίο του, που είχε μόλις
κυκλοφορήσει στα ελληνικά: τον Παρείσακτο.
Ο Nancy μέσα στον απέραντο αναστοχασμό του -που ενίοτε αγγίζει τα όρια
της ομφαλοσκόπησης- μετέτρεψε το προσωπικό του βίωμα, την ολόδική του
μεταμόσχευση της δικής του καρδιάς το 1991, σε υλικό της δημόσιας
διαλεκτικής. οι όροι του «εγώ» και του «ξένου» κλονίστηκαν μέσα από την
αλληλοδιάτρηση και την παρείσφρηση και συνδέθηκαν με μια σειρά από
κοινωνικά ζητήματα.
2023-2024
Έσπευσα να τσαλαβουτήσω μέσα σε αυτό το κείμενο όπως και όσο
μπορούσα. Το διάβαζα ξανά και ξανά. Το δοκίμασα ως δραματουργικό υλικό
σε ένα εργαστήρι δραματουργίας που συντόνισα στη Θεσσαλονίκη. Μία
σκηνή του αποτέλεσε αφετηρία επαναλαμβανόμενων δοκιμών όταν ανέλαβα,
το 2024, μια φοιτητική θεατρική ομάδα. Δεν ήμουν, όμως, έτοιμος για να φέρω
αυτό το έργο στη σκηνή.
ΑΝΟΙΞΗ 2025
Μαζί με την Ελένη Νιωτάκη παρουσιάσαμε τη σύλληψή μας στη σκηνή της
Φρυνίχου, σε μία ενδιαφέρουσα εκδήλωση του Θεάτρου Τέχνης.
Αναζητούσαμε τρόπο και στήριξη για να φέρουμε το κείμενο αυτό στη σκηνή.
Τότε μας εμπιστεύτηκε το Δημοτικό Θέατρο με τη σκηνή του Φουαγιέ με
ορίζοντα τον Μάιο του 2026. Ξέραμε πως είχαμε έναν χρόνο ετοιμασίας πριν
να σαρκώσουμε αυτόν τον ιδιοσυγκρασιακό και διαρκώς αυτο-υπονομευόμενο
ειρμό του Jean-Luc Nancy.
ΙΟΥΝΙΟΣ 2025
Συναντιόμαστε με τους καθηγητές Αλεξιά και Οικονόμου στο Πάντειο. Τους
ζητάμε να εκκινήσουν μια διαδικασία έρευνας, ακόμη και στο πλαίσιο
πτυχιακής εργασίας, με θέμα την εμπειρία των μεταμοσχευμένων. Παρά τον
παραλογισμό και την πλήρη έλλειψη στήριξης, δέχονται και επικοινωνούν με
έναν συνεργάτη τους, τον κύριο Τζανάκη, από το Πανεπιστήμιο Κρήτης.
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ― ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2025
Ενώ δουλεύουμε σεζόν, βρίσκω χρόνο και κρατώ σημειώσεις για κάποιες
σκηνές εφιαλτών που μου ξυπνούν μέσα από το ζήτημα των
μεταμοσχεύσεων. Ήδη βρίσκουμε κάποιες αναφορές που θα είναι κομβικές
για εμάς: ο Μπόρχες, ο Ρόυ Άντερσον, και άλλοι δημιουργοί.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2025 ― ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026
Καταβυθιζόμαστε στην ιατρική έρευνα. Διαβάζουμε συνεντεύξεις γύρω από τις
μεταμοσχεύσεις καρδιάς, μελετάμε άρθρα και παρακολουθούμε ντοκιμαντέρ,
συζητάμε με νοσηλευτές και νοσηλεύτριες από διάφορα νοσοκομεία. Σε
αυτούς χρωστάμε τα πάντα: στον Νίκο, την Εβίτα, τον Χρήστο, τη Μαρίνα.
Αυτοί μας μετέφεραν μία πολύ γλαφυρή εικόνα της διαδικασίας. Χωρίς
υπερβολή, πιστεύω πως ήρθαμε σε επαφή με κάθε βιβλίο, δημοσίευμα,
ντοκιμαντέρ ή εκπομπή που να αφορά τις μεταμοσχεύσεις καρδιάς στην Ελλάδα.
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
Ξεκινάμε τις πρόβες. Οι ηθοποιοί και οι συντελεστές μυούνται στο αρχείο που
έχουμε δημιουργήσει. Ξεκινάμε τις δοκιμές πάνω σε ένα σχεδίασμα του
κειμένου που μέλλεται να αλλάξει πολλές μορφές.
ΜΑΡΤΙΟΣ
Οι κόσμοι αποκτούν μία σαφή δομή: η ιατρική συνθήκη διαχωρίζεται πλήρως
από τους εφιάλτες. Υπάρχει η δομή της πραγματικότητας, του ντοκουμέντου,
και η αντίθετη όψη, αυτή των εφιαλτών, Οι δύο πτυχές δουλεύονται χωρίς προσμίξεις.
ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Ξεκινάμε να δουλεύουμε εντατικά μαζί με τον Θοδωρή Οικονόμου, οι
συνθέσεις και οι αυτοσχεδιασμοί του οποίου προσφέρουν άλλον αέρα στο
έργο. Για πρώτη φορά, μετά από μήνες αιτήσεων, κάποιοι φορείς μοιάζουν να
ενδιαφέρονται για τη δουλειά μας και μας δίνουν το θάρρος πως μπορεί να
καταφέρουμε να βγάλουμε αυτήν την παράσταση μακρύτερα από τη φούσκα μας.
26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Το ημερολόγιο προβών παίρνει την τελική του μορφή. Ο «Παρείσακτος» έχει
πια δομή και τα περάσματα μοιάζουν να έχουν συνοχή και νόημα. Με την
άφιξη στον χώρο, η αισθητική και ο ρυθμός επαληθεύονται. Μένει μόνο η
ιστορία του ασθενούς μας να βρει την ανταπόκριση που της αξίζει.