Γράφει ο Κωνσταντίνος Αβράμης
Η ομάδα Φάος παρουσιάζει στο θέατρο Χώρος ένα καθαρό δείγμα χορικής αφήγησης σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αμπαζή. Τίποτε το αμετροεπές και τίποτε το φτιαχτό δεν συμβαίνει εδώ. Κάθε λέξη και κάθε χειρονομία είναι οριοθετημένες και σημαίνουν, δημιουργούν δηλαδή ένα σωματικό και κινητικό ισοδύναμο του παπαδιαμαντικού λόγου. Το έργο αποφεύγει κάθε φτηνό τέχνασμα εντυπωσιασμού και δεν υποκύπτει στην παγίδα του να «έρθει στο σήμερα». Μέσα από τα δεκατέσσερα σώματα και τις δεκατέσσερις φωνές ξετυλίγεται η αφήγηση που όλοι και όλες γνωρίζουμε ήδη από τα σχολικά μας χρόνια. Ανθρώπινη και συλλογική, ατομική και ταυτόχρονα κοινωνική.
Στο σύμπαν του Θοδωρή Αμπαζή κάθε συλλαβή αποσπάται από το ρεύμα του λόγου για να επανασυντεθεί, ηχοποιημένη και άρτια συναρμοσμένη προς το ηχητικό σύνολο. Τα αντικείμενα χρησιμοποιούνται, κάθε ένα για τον σκοπό του, χωρίς φλυαρίες ή διπλές νοηματικές επανεγγραφές. Τίποτε δεν στοχεύει στον εντυπωσιασμό ή το θεατρικό εφέ. Οι ηθοποιοί καλούνται να δράσουν ως αγγελιαφόροι μιας ιστορίας, μετατρέποντας τον εαυτό τους και τον θεατή σε δοχεία μετάγγισης του λόγου, της καθαρεύουσας, της ιστορίας. Με άρτιο ρυθμό και χωρίς απογοητεύσεις, η «Φόνισσα» φέρει εις πέρας μια άρτια άσκηση επάνω στη χορικότητα ― ένα πολιτικό και κοινωνικό αίτημα που υπηρετείται από ολοένα και περισσότερες ομάδες, και οδηγεί το θέατρό μας μακριά από το άτομο, την προσωπικότητα και τους «πρωταγωνιστές» και πλησιέστερα σε αυτό που είναι η θεατρική πράξη: μια κοινωνική συνάντηση.