Επιμέλεια Συνέντευξης: Άννα Βαμβακάρη
Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο Παλκοσένικο την ηθοποιό και σκηνοθέτιδα Ανδρονίκη Αβδελιώτη και να συζητάμε μαζί της με αφορμή την παράσταση “Σέρλοκ Χολμς: Το Μυστήριο του Βάλτου” στην οποία πρωταγωνιστεί και έχει κάνει τη σκηνοθεσία και τη θεατρική διασκευή.
Ανδρονίκη σε καλωσορίζουμε στο Παλκοσένικο, ελπίζω να μη σε πειράζει να μιλάμε στον ενικό. Καλείσαι να φέρεις εις πέρας πολλές και διαφορετικές αρμοδιότητες για το ανέβασμα αυτού του έργου. Πες μας δύο λόγια για αυτή την εμπειρία σου.
Καλώς σε βρήκα! Προτιμώ και εγώ τον ενικό. Ο πληθυντικός κρατά σε απόσταση τους ανθρώπους. Και η απόσταση δεν βοηθά όταν θέλει κανείς να μοιραστεί σκέψεις προσωπικές. Πόσο δε μάλλον όταν αυτές έχουν να κάνουν με το θέατρο. Και το θέατρο έχει ένα μοίρασμα σκέψεων αλλά και συναισθημάτων. Από την αρχή που ξεκίνησα να κάνω θέατρο αναλάμβανα διαφορετικές αρμοδιότητες. Ειδικά όταν άρχισα να σκηνοθετώ έκανα την μετάφραση, την διασκευή και τα σκηνικά και τα κοστούμια των παραστάσεων μου. Σχεδόν πάντα ξεκινώ από τα σκηνικά και τα κοστούμια. Είναι από τα πιο σημαντικά κομμάτια μιας παράστασης. Τα σχεδιάζω και έπειτα ξεκινάω την κατασκευή τους. Και τα αγαπώ με όλες τους τις ατέλειες. Τα τελευταία χρόνια επιλέγω να φέρνω στη σκηνή στοιχεία από την φύση. Αισθάνομαι ότι φέρνουν ζωή στην παράσταση. Μια εικόνα που θα ταξιδέψει τον κόσμο που θα έρθει να την παρακολουθήσει. Σε αυτό βέβαια έχω συμπαραστάτη τον Βασίλη Κλωτσοτήρα που σχεδιάζει τα φώτα και που πάντα τα κάνει να δείχνουν μαγικά. Έτσι δούλεψα κι σε αυτό το έργο. Έπειτα προτιμώ να μεταφράζω τα έργα μόνη μου γιατί είναι σημαντικό ποια λέξη θα χρησιμοποιηθεί και με ποιόν τρόπο για να αποδώσει καλύτερα αυτό που θέλω να πω. Και διασκευάζω ένα κείμενο, όταν χρειάζεται, με τρόπο που να μην χαθεί το νόημα του, να φαίνεται ο συγγραφέας του. Θέλει προσοχή για να μην χαθεί η ισορροπία. Το διάστημα που δουλεύω πάνω σε κάτι, ασχολούμαι κάθε μέρα, όλη μέρα με αυτό μέχρι να το ολοκληρώσω. Ο Σέρλοκ Χόλμς είναι ένας διάσημος ήρωας βιβλίου, που έχει γίνει ταινία, σειρά, μέχρι και αποκριάτικη στολή και στο συλλογικό φαντασιακό είναι ταυτισμένος με το επάγγελμα του ιδιωτικού ερευνητή.
Ποιες ήταν οι προκλήσεις που αντιμετώπισες από τη στιγμή που επέλεξες το έργο μέχρι την πρεμιέρα του, ώστε να μπορέσει να αποδοθεί και θεατρικά;
Ο Σέρλοκ Χόλμς βρέθηκε μπροστά μου μια στιγμή που είχα ολοκληρώσει μια σημαντική,για εμένα, επαγγελματική συνεργασία ετών. Ήμουν αρκετά μπερδεμένη για το πως και με τι θέλω να συνεχίσω να κάνω θέατρο. Αναζητώντας λοιπόν έργα εποχής, έπεσα πάνω στον Σέρ Άρθουρ Κόναν Ντουλ. Σε αυτό το σημείο θέλω να πω ότι δεν είχα παρακολουθήσει ποτέ Σέρλοκ Χόλμς . Και δεν είχα διαβάσει ποτέ κάποια ιστορία του. Αλλά είπα τώρα είναι η στιγμή. Έτσι ξεκίνησα να διαβάζω τα έργα του. Να τον καταλάβω. Υπάρχει ένας μύθος γύρω από αυτόν τον ήρωα. Πολλοί μου έλεγαν ότι κάνει “τρέλες” ότι έχει παράξενη συμπεριφορά. Διάβασα αρκετά και συνεχίζω να διαβάζω. Διάβασα και για τον συγγραφέα και αυτό που έχω να πω μέσα από αυτή τη διαδρομή είναι πως ο Σέρλοκ Χόλμς είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένας απλός ιδιωτικός ερευνητής. Σίγουρα δεν είναι ένας άνθρωπος που έχει χάσει τα λογικά του. Ξέρει πάντα τι κάνει και γιατί το κάνει. Απλά στους γύρω του φαίνονται ακατανόητα. Το μυαλό του τρέχει πιο γρήγορα. Και κάθε του κουβέντα ή κίνηση εξηγείται με την λογική λίγο αργότερα. Είναι ένας “σούπερ” ήρωας της εποχής του, που ήρθε για να αποδώσει δικαιοσύνη. Που χρησιμοποιεί το μυαλό του για να νικήσει το κακό και να φέρει στο φως την αλήθεια χωρίς να φοβάται. Βάζει στην άκρη το συναίσθημα και εξετάζει τα γεγονότα με την λογική. Χωρίς σκοπιμότητες ή προσωπικά κίνητρα. Κάτι που λείπει τόσο από την εποχή μας. Και στην πορεία του έχει δίπλα του τον Γουότσον. Οι δυο αυτοί άνθρωποι είναι πάντα μαζί. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλον. Και αυτό το “μαζί” λείπει από τις ζωές μας. Η μεγαλύτερη δυσκολία, όμως και πρόκληση που αντιμετώπισα ήταν να καταφέρω, “Το σκυλί των Μπάσκερβιλ” να σταθεί θεατρικά. Να αποδώσω την μαγεία του, το μυστήριο, την ατμόσφαιρα. Να κρατήσει το κοινό σε αγωνία, χωρίς να χάσει την ταυτότητα του. Να επέμβω τόσο όσο χρειάζεται για να το παρουσιάσω. Τα περισσότερα μυθιστορήματα μπορούν πολύ πιο εύκολα να παρουσιαστούν στον κινηματογράφο. Είναι έτσι η δομή τους. Αλλά και να χτίσω τον ήρωα με τέτοιον τρόπο ώστε να μην κάνει περιττά πράγματα που θα τον κάνουν να δείχνει παράξενος μόνο για να κερδίσει τις εντυπώσεις. Έπρεπε να σταθώ απέναντι του με την λογική. Θέλω να πιστεύω ότι το κατάφερα.
Η παράσταση βασίζεται στο μυθιστόρημα του Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ “Το σκυλί των Μπάσκερβιλ”. Τι σε οδήγησε στην επιλογή του συγκεκριμένου έργου του;
Το στοιχείο του βάλτου και ο θρύλος γύρω από το σκυλί των Μπάσκερβιλ. Έκανα εικόνα μια σκηνή του έργου και είπα αυτό το έργο θα γίνει παράσταση.
Μεγάλο μέρος του μυθιστορήματος αυτού εξελίσσεται και σε εξωτερικό χώρο. Σκηνικά και σκηνοθετικά πόσο δύσκολο ήταν αυτό το εγχείρημα, με την εναλλαγή τόσων εικόνων στο δεδομένο χώρο μιας θεατρικής σκηνής;
Αρκετά δύσκολο. Έπρεπε να έχουμε τρεις διαφορετικούς χώρους. Το σπίτι του Σέρλοκ Χόλμς, τους βάλτους και την έπαυλη Μπάσκερβιλ. Τίποτε δεν μπορούσε να λείπει. Και μιας και δεν είμαι καθόλου της αφαίρεσης ….βρέθηκε τελικά ο τρόπος να “χωρέσουν” σε μια θεατρική σκηνή. Και με τρόπο ώστε να μην κουραστεί το κοινό με αλλαγές από σκηνή σε σκηνή. Σε αυτό συνέβαλαν ο Βασίλης Κλωτσοτήρας με τον φωτισμό που δημιούργησε και η Ελίνα Καλαμποκίνη με την μουσική της. Έχουμε λοιπόν το σκηνικό, το φως και τον ήχο που χρειάζεται για να μας ταξιδέψει στην οδό Μπέικερ 221β, στο Ντέβον της Αγγλίας στην έπαυλη Μπάσκερβιλ και στους βάλτους όπου εκεί συναντάμε το σκυλί των Μπάσκερβιλ και λύνουμε το μυστήριο! Το μυστήριο του Βάλτου.
Την προηγούμενη σεζόν σκηνοθέτησες και πρωταγωνιστούσες σε μια άλλη ατμοσφαιρική παράσταση, επίσης με αρκετή δόση μυστηρίου. Νιώθεις να σε γοητεύουν έργα με τέτοια θεματολογία;
Τα Πνεύματα του Χιλ Χάους ήταν επιλογή της Μαργαρίτας Δαλαμάγκα – Καλογήρου και μου ανέθεσε να κάνω την διασκευή και την σκηνοθεσία στο θέατρο Αγγέλων Βήμα. Ήταν ένα ψυχολογικό θρίλερ. Και ήταν η πρώτη φορά που έκανα ένα τέτοιο έργο. Ο Σέρλοκ Χόλμς είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Είναι περισσότερο αστυνομικό – μυστηρίου. Δεν έχω κινηθεί ποτέ σε ένα συγκεκριμένο είδος . Αυτό που με ενδιαφέρει είναι το έργο να με κάνει να το ονειρευτώ.
Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια; Ετοιμάζεις κάτι μετά το Σέρλοκ Χόλμς;
Για την ώρα δεν έχω κάτι . Δίνω όλη μου την ενέργεια στον Σέρλοκ Χόλμς στο θέατρο Αλκμήνη!
Στο Παλκοσένικο αγαπάμε τις θεατρικές ιστορίες και συλλέγουμε στιγμές που έχουν μείνει χαραγμένες στη μνήμη των ανθρώπων. Στιγμές που ενέπνευσαν, που προκάλεσαν θυμό. Στιγμές γεμάτες άγχος ή θαυμασμό. Έχεις κάποια τέτοια στιγμή που να θέλεις να μοιραστείς μαζί μας;
Η πιο όμορφη στιγμή ήταν πριν από δυο χρόνια όταν έκανα την παράσταση Σόλνες, ο Πρωτομάστορας που στην τελευταία σκηνή μια κοπέλα έκλαιγε με λυγμούς. Ένιωσα πως είχαμε μοιραστεί την ιστορία. Ήταν ένα κλάμα ανακούφισης όχι θλίψης.
Ανδρονίκη σ’ ευχαριστούμε πολύ για την όμορφη κουβέντα μας, ήταν μεγάλη χαρά για εμάς να σε φιλοξενούσε σήμερα στην παρέα του Παλκοσένικου και σου ευχόμαστε ότι καλύτερο τόσο σε προσωπικό όσο και σε καλλιτεχνικό επίπεδο.
Σε ευχαριστώ πολύ για την κουβέντα που κάναμε. Και να ευχηθώ και εγώ μια όμορφη και δημιουργική χρονιά!!!