Επιμέλεια Συνέντευξης: Ελπινίκη Νίνου
Το Παλκοσένικο έχει σήμερα τη χαρά να φιλοξενεί τον ηθοποιό Γιώργο Μπουφίδη και να κουβεντιάζει μαζί του με αφορμή την παράσταση “Ο αφρός των ημερών” του Μπορίς Βιάν, σε διασκευή και σκηνοθεσία της Μαριτίνας Πάσσαρη, που ανεβαίνει κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15 στο Studio Μαυρομιχάλη.
Τι ήταν αυτό που σας προσέλκυσε αρχικά στον «Αφρό των Ημερών» και στη συγκεκριμένη σκηνική μεταφορά;
Διαβάζοντας το μυθιστόρημα, μπήκα σε έναν κόσμο όπου η επικράτεια της φαντασίας, εγκαθιδρυόταν με εντελώς απρόβλεπτους τρόπους και ρυθμούς κι έτσι με παρακίνησε η αναρώτηση για το πως μπορεί να μεταφερθεί σκηνικά αυτό το απροσδόκητο σύμπαν.
Στην παράσταση ενσαρκώνετε περισσότερους από έναν χαρακτήρες (Τσικ, Ζαν Σολ Παρτρ, Ιερέας). Πώς προσεγγίσατε αυτή τη διαδοχή ρόλων; Υπάρχει κάποιο κοινό νήμα που συνδέει αυτούς τους χαρακτήρες μεταξύ τους; Ποιος από αυτούς σας δυσκόλεψε περισσότερο και γιατί;
Η δυσκολία έγκειται στις εκάστοτε συνθήκες, είναι δηλαδή περισσότερο για μένα θέμα ημέρας ή στιγμής γι΄αυτό και είναι δυναμική, υπάρχει πάντα εκεί μεν, αλλά με συνεχή ροή δε. Σε ότι αφορά τους ρόλους, η σύνδεση μεταξύ των πρώτων δύο είναι δοσμένη από το έργο, μιας και ο Τσικ ετεροκαθορίζεται από το ίνδαλμα του Ζαν Σολ Παρτρ. Ο Ιερέας είναι κάτι άλλο κι ενώ μοιάζει να ‘χει γραφτεί προς καυτηριασμό των εκπροσώπων της θρησκείας και της ηθικής τους, αποπειρώμαι ν’ αφήνω την πόρτα ανοιχτή.
Πώς ήταν η συνεργασία με τη Μαριτίνα Πάσσαρη και την ομάδα BLOOM; Υπήρξε κάποια στιγμή στις πρόβες που άλλαξε ριζικά την προσέγγισή σας σε έναν ρόλο;
Είμαστε ένα γκρουπ ανθρώπων που δεν έχουν εργαστεί ξανά μαζί κι ως εκ τούτου αυτό επέδρασε διττά, αφού ενείχε τον ενθουσιασμό της πρώτης γνωριμίας και της συνεχούς έκπληξης αλλά και τις ατραπούς που εμπεριέχει κάθε απόπειρα συνεργασίας μιας νέας ομάδας ανθρώπων. Καθ’ όλη τη διάρκεια των προβών αλλά και των παραστάσεων, αναρωτιόμαστε και μελετάμε για το πως οι ρόλοι, τα αντικείμενα, οι σχέσεις, η μουσική συναπαρτίζουν αρμονικά το σύμπαν που φανταζόμαστε, είναι μια διαδικασία εν προόδω.
Ο «Αφρός των Ημερών» μιλά για την απώλεια της αθωότητας. Πιστεύετε ότι αυτή η μετάβαση είναι αναπόφευκτη;
Ο Μπορίς Βιάν πέθανε από ανακοπή όταν είδε την κινηματογραφική πρεμιέρα ενός έργου του. Πιστεύω ότι μ’ αυτήν την αναπόφευκτη μετάβαση, υπέγραψε αιώνιο συμβόλαιο με την αθωότητα.
Υπάρχει κάτι που ανακαλύψατε για τον εαυτό σας μέσα από αυτή τη δουλειά;
Κάθε θεατρική σύμπραξη, αποτελεί και μια δοκιμασία ανοίγματος εσωτερικών χώρων. Μια άσκηση αγάπης προς τους συνεργάτες, τον συγγραφέα, τις λέξεις, προς όλα. Το τι συμβαίνει πραγματικά, θα φανεί στο μέλλον.
Φωτογραφίες: Στέλιος Μισίνας