Επιμέλεια συνέντευξης: Άννα Βαμβακάρη
Το Παλκοσένικο έχει σήμερα τη μεγάλη χαρά να φιλοξενεί στην παρέα του τον αγαπημένο ηθοποιό Ζήση Ρούμπο και να συζητά μαζί του με αφορμή την παράσταση “ΤΟ ΣΠΟΤ”, στην οποία πρωταγωνιστεί, αφού πρώτα έγραψε το κείμενό της και που θα ανεβαίνει κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο Γκλόρια, από τις 27 Οκτωβρίου.
Από τις θεατρικές σου επιλογές («Σεσουάρ για δολοφόνους», «Όλα…λάθος» και τώρα «Το ΣΠΟΤ») φαίνεται πως αγαπάς την αλληλεπίδραση με το κοινό. Τι νιώθεις ότι σου προσφέρει αυτή η πιο χαλαρή συνθήκη που μειώνει τα όρια μεταξύ σκηνής και πλατείας;
Πιο χαλαρή σαν αίσθηση, καθόλου χαλαρή στην εκτέλεση. Η επαφή με τον κόσμο χρειάζεται ετοιμότητα και ετυμολογία αλλά και προσοχή και ευγένεια. Είναι λεπτή η γραμμή για να «χάσεις» το κοινό. Ωστόσο, η διάδραση με τον κόσμο για μένα είναι κάτι που αγαπώ, με κρατάει σε εγρήγορση και νομίζω ότι και ο κόσμος το απολαμβάνει.
Ποιός θα είναι ο ρόλος των θεατών στο “ΣΠΟΤ”;
Είναι ενεργοί βοηθητικοί ρόλοι σε ένα διαφημιστικό σποτ για την Ελλάδα. Και συμμετέχουν ΟΛΟΙ.
Μίλησέ μας για την απίθανη ομάδα που έχετε φτιάξει και που θα δώσει σάρκα και οστά στο έργο σου.
Δεν μπορώ να περιγράψω την χαρά μου για αυτήν τη συνάντηση με τους συγκεκριμένους ανθρώπους. Άννα Μενενάκου, Δημήτρης Μακαλιάς, Δανάη Μιχαλάκη, Χάρης Χιώτης, Άλκης Μπακογιάννης και στην σκηνοθεσία Σοφία Πάσχου. Από πολύ νωρίς γίναμε παρέα και οι πρόβες ήταν απολαυστικές. Και συγκινητικές. Βρεθήκαμε σε κοινά μονοπάτια σε σχέση με την γραμμή του έργου, που είναι ουσιαστικά ένας σχολιασμός για την Ελλάδα του σήμερα.
Όταν βλέπουμε ηθοποιούς με τόσο καλή χημεία μεταξύ τους σε κάποια παράσταση, δε γίνεται να μην αναρωτηθούμε, τι γίνεται στις πρόβες;
Πολύ μα πολύ γέλιο. Και ωραίες, δημιουργικές συζητήσεις και ανησυχίες.
Έχει χιούμορ το ελληνικό κοινό;
Πιστεύω πως ναι.
Αν το παιδί σου μεγαλώνοντας σου έλεγε πως ονειρεύεται να ασχοληθεί με το θέατρο ή με το stand up, τι θα του έλεγες;
Θα τον ρωτούσα πού τις είδε αυτές τις αηδίες. Προφανώς και αστειεύομαι. Ξέρω πολύ καλά πού τις είδε αυτές τις αηδίες. Στα ιντερνέτια…
Σε ένα τυχαίο σπίτι με γονιό ηθοποιό -και μάλιστα κωμικό- πόσο εύκολα μαθαίνει ένα παιδί τα όρια;
Θεωρώ τα όρια και γενικότερα η ανατροφή ενός παιδιού, δεν έχει να κάνει με επαγγέλματα αλλά με αξιακά συστήματα. Αξίες δηλαδή που περνάνε στο παιδί και που το βοηθούν στην ζωή του. Επίσης κάτι πολύ σημαντικό που έμαθα, είναι πως το παιδί δεν θα κάνει ποτέ αυτό που του λες αλλά αυτό που βλέπει μεγαλώνοντας. Αν λοιπόν έχει στην καθημερινότητα του δύο γονείς που σέβονται τα όρια, θα τα τηρεί κι εκείνο μεγαλώνοντας.
Έχεις μια “σκοτεινή απόλαυση” για την οποία εμείς γνωρίζουμε και ήρθε η ώρα να δημοσιοποιηθεί. Παίζεις (φανατικά) επιτραπέζια παιχνίδια και μάλιστα δεν είσαι ο μόνος καλλιτέχνης, αλλά ας μην εκθέσουμε άλλους, προς το παρόν. Πώς ξεκίνησες και τι σε κράτησε σε αυτό το χόμπι;
Όχι ας μην εκθέσουμε άλλους! Τα επιτραπέζια είναι το ΚΑΛΥΤΕΡΟ χόμπι στον κόσμο. Εξασκούν την κοινωνικότητα, είναι εξαιρετικός τρόπος για να περνάς με την παρέα σου τα βράδια σας, εξασκούν την ευστροφία και την πολύπλοκη δραστηριοποίηση του εγκεφάλου, σε όλες τις ηλικίες. Παίζω επιτραπέζια από μικρό παιδί και έχω μία μεγάλη συλλογή! Έχω βάλει σε αυτό και την γυναίκα μου και τον μικρό μας και περνάμε ατελείωτες ώρες παιχνιδιού οι τρεις μας.
Παίζεις θέατρο, παίζεις επιτραπέζια, παίζεις βιντεοπαιχνίδια. Στις σύγχρονες κοινωνίες τείνει να υπάρχει μια υποτίμηση για το “παιχνίδι” τοποθετώντας το στον αντίποδα της δουλειάς (ή δουλείας) και μειώνοντας την αξία του επειδή δεν είναι “χρήσιμο” και δεν προκύπτει “κέρδος” από αυτό. Ποιές είναι οι δικές σου σκέψεις; Μήπως έφτασε η ώρα να δικαιωθούν όλα τα παιχνίδια του κόσμου;
Το gaming είναι το μεγαλύτερο industry αυτή τη στιγμή στον κόσμο, μεγαλύτερο και από τον κινηματογράφο. Δισεκατομμύρια δαπανούνται ετησίως για το παιχνίδι, σε όλες τις μορφές και πλατφόρμες. Μέσα μου, δεν υπήρξε ποτέ στίγμα για τα βιντεοπαιχνίδια, έχω μεγαλώσει με αυτά. Το ίδιο και με τα επιτραπέζια και γενικά τα παιχνίδια. Δεν είναι τυχαίο που διάλεξα ένα επάγγελμα όπου «παίζω» ρόλους. Πιστεύω πως το παιχνίδι είναι ζωή, είναι κοινωνικό δέσιμο και οικογένεια. Το παιχνίδι είναι φιλία και διδασκαλία. Απόλυτα σημαντικό στις ζωές των ανθρώπων.
Στο Παλκοσένικο συλλέγουμε ιστορίες που έλαβαν χώρα τόσο πάνω όσο και πίσω από τη σκηνή και έχουν μείνει χαραγμένες στη μνήμη. Έχεις κάποια ιστορία που να θέλεις να μοιραστείς μαζί μας;
Από τη πρόσφατη παράσταση «ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ» που ο εξαιρετικός Θανάσης Τσαλταμπάσης έπαθε ΙΣΩΣ το μεγαλύτερο σαρδάμ επί σκηνής, που έχω δει εγώ τουλάχιστον. Γελάσαμε πάρα πολύ όλοι και εντός και εκτός σκηνής και νομίζω θα το θυμόμαστε για καιρό. Μιλάμε κράτησε τουλάχιστον 15 δευτερόλεπτα! Φυσικά ο Θανάσης, όντας ο επαγγελματίας που είναι, το προσπέρασε με μαεστρία!
Και μια επίκαιρη ερώτηση για να ανέβουν τα views και να μας συμπαθούν οι μηχανές αναζήτησης. Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη (AI) να ανταγωνιστεί τη φυσική ανοησία;
Πείτε ότι θέλετε για την τεχνητή νοημοσύνη. Εγώ θα πω ότι την βρίσκω πανέξυπνη και πολύ γλυκούλα και πρέπει να προσέχουμε πως μιλάμε για αυτή γιατί άμα ξυπνήσει, δεν ξέρεις τι θα θυμάται. Ε, καλή μου τεχνητή νοημοσύνη;;;;
Οδεύουμε προς το τέλος αυτής της συνέντευξης και θέλουμε τις προτάσεις σου!
Μια ταινία που αξίζει να δουν όλοι/ες;
(αν δε σας φτάνει μία και θέλετε περισσότερες μπείτε στο https://nospoilerzbyzed.blogspot.com/ και απολαύστε τις ταινιοκριτικές του Ζήση)
HOOK του Σπίλμπεργκ
Ένα επιτραπέζιο για δώρο σε κάποιο παιδί;
Λ.Α.Μ.Α. το νου σας! Από ΚΑΙΣΣΑ.
Ένα επιτραπέζιο για όποιον/α θέλει να κάνει δώρο σε εσένα;
KINGDOM DEATH MONSTER, όσοι ξέρουν, ξέρουν!
Μια θεατρική παράσταση με πολύ γέλιο;
ΤΟ ΣΠΟΤ
Η αγαπημένη σου περιοχή της Αθήνας;
Πλάκα βόλτα σούρουπο.
Ζήση σ’ ευχαριστούμε πάρα πολύ για την όμορφη κουβέντα μας, ήταν μεγάλη χαρά για εμάς να σε έχουμε σήμερα στην παρέα μας
και σου ευχόμαστε ότι καλύτερο τόσο σε προσωπικό όσο και καλλιτεχνικό επίπεδο!