Η Στιγμή του Έθνους
Χώρος Τεχνών Κ4
Το Ημερολόγιο Προβών διαμορφώθηκε από τον συγγραφέα
και σκηνοθέτη της παράστασης Κώστα Κουτρούλη.
Διαβάστε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ.
14 χρόνια πριν / 2012
Με άλλα μυαλά και με άλλους φίλους/συνεργάτες τότε από το σχολείο (τους αδελφούς Σταυρόπουλους, τον Στέφανο Φαραντόπουλο, τη Στεφανία Καλομοίρη και τη Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη) ξεκινήσαμε να μελετάμε την ελληνική ιστορία με σκοπό να φτιάξουμε μια παράσταση γι’ αυτήν. Ήταν οι αρχές της κρίσης και το ζήτημα για 5 νέα παιδιά – τότε 21 ετών – δεν θα μπορούσε να είναι πιο επίκαιρο.
Διαβάσαμε πολλά βιβλία, αναλύσαμε και κάναμε έρευνα πάνω σε αυτά, αλλά νιώσαμε παράλληλα πως η ιστορία μας είναι εκεί έξω, στον κόσμο. Κι έτσι βγήκαμε σαν ρεπόρτερ στον δρόμο κι αρχίσαμε να ρωτάμε, μαζεύοντας υλικό και απαντήσεις απ’ όπου στην Ελλάδα κι αν βρισκόμασταν, πάνω στην ερώτηση: Ποια είναι η πιο σημαντική στιγμή στην ελληνική ιστορία από το 1821 μέχρι σήμερα;
Ο καιρός όμως περνούσε και το νεαρό της ηλικίας μας δεν είχε ακόμα την ωριμότητα να ολοκληρώσει το έργο και το αφήσαμε στο συρτάρι.
Δεκέμβρης 2025
13 χρόνια μετά, με νέα ομάδα τον Νικόλα Σούλη και τον Δημήτρη Μπούρα, σταθερούς πια συνεργάτες στην K4 Theatre Group, αναζητούσαμε ποια θα ήταν η επόμενη ιδέα για παράσταση. Προσωπικά, το να ανασύρω τη «Στιγμή του Έθνους» από το συρτάρι έμοιαζε σαν μια προδοσία στην παλιά ομάδα, αλλά και σαν υποχρέωση στην ίδια την ιδέα να βρει τον χώρο που της άρμοζε. Ελπίζω οι παλιοί μου φίλοι να με συγχωρέσουν που πια δεν είμαστε μαζί. Η ιδέα άρεσε σε όλη την ομάδα και ξεκινήσαμε να τη δομούμε ξανά.
Απρίλιος – Ιούνιος 2026
Ψάχνουμε γυναίκα ηθοποιό να συμμετάσχει στην ομάδα για την παράσταση, καθώς νιώθουμε πως είναι απαραίτητη μια γυναικεία παρουσία στο έργο. Τυχαίνει να συμμετάσχει σε άλλη παράσταση στον χώρο μας, στο K4, η Χριστίνα Σιαμάγκα και, κάπως συζητώντας το, θεωρούμε πως είναι ιδανική παρτενέρ του Δημήτρη και του Νικόλα. Δέχεται και ξεκινάμε να θέτουμε το πλαίσιο.
Συναντιόμαστε και διαβάζουμε το υλικό της έρευνας που είχε γίνει με την πρώτη ομάδα, αναλύουμε τα δεδομένα και καταλήγουμε πως χρειαζόμαστε έξτρα έρευνα. Το 2012 έπρεπε να συναντήσει το 2026 και οι απαντήσεις του τότε το τώρα. Έτσι ξαναβγήκαμε στους δρόμους, πηγαίνοντας από το Μενίδι μέχρι το Metro Mall Athens, μαζεύοντας όσο πιο ετερόκλητες απαντήσεις μπορούσαμε. Κι ενώ σαν νέοι τότε σκεφτόμασταν πως η ιστορία μας είναι ένα δράμα, καταλήξαμε στο σήμερα να συνειδητοποιήσουμε πως ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσουμε μια τέτοια παράσταση δεν θα ήταν άλλος παρά η σάτιρα.
Σεπτέμβρης 2026
Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο κάναμε παύση προβών και ξεκινήσαμε πάλι τον Σεπτέμβρη. Κάναμε και τη φωτογράφησή μας, που στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, πολύ γέλιο και πολύ λίγο ύπνο, καθώς θέλαμε να κάνουμε το γύρισμα σε παραλία πριν πιάσει η ζέστη. Άρα 7 το πρωί.
Για το κείμενο προσπαθούμε να αντλήσουμε υλικό από την καθημερινότητα και την έρευνά μας, ώστε να συνθέσουμε την παράσταση, δομημένη όλη πάνω στη φόρμα του devised. Κάποιος θα φέρει μια ιδέα, όλοι θα γράψουμε κείμενα, ο καθένας θα πει αυτό που τον απασχολεί. Το τρίπτυχο «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια», που εμφανίστηκε μπροστά μας ως βασικός πυλώνας της ελληνικής ιστορίας, μας έχει ορίσει ως τώρα την πορεία του έργου και πάνω σε αυτά χτίζουμε.
Οκτώβριος 2026 / Ο χώρος της παράστασης
Ο Χώρος Τεχνών Κ4, ο χώρος μας, δεν είναι μια θεατρική σκηνή. Είναι μέρος μιας πόλης που αναπνέει και ως τέτοιον τον αντιμετωπίζουμε πια σε όλες μας τις παραστάσεις. Κάτι που μου αρέσει να λέω είναι πως έχουμε τη μεγαλύτερη σκηνή της Αθήνας, καθώς μόλις ανοίξεις τις κουρτίνες της σκηνής, αποκαλύπτεται από πίσω όλος ο δρόμος, τα αμάξια, τα κτίρια, οι περαστικοί. Όλα γίνονται μέρος της παράστασης. Και πόσο πιο ταιριαστό για μια παράσταση για την ελληνική ιστορία, ένα φυσικό φόντο: μπαλκόνι με μια ελληνική σημαία; Όταν έρθετε θα τη δείτε…
Η σκηνοθετική προσέγγιση σήμερα
Είχα τρομερή ανάγκη να κάνω μια κωμωδία. Να αφήσουμε τους εαυτούς μας ελεύθερους να γελάσουν χωρίς φίλτρα. Βέβαια, η ελληνική ιστορία από μόνη της μας έφτανε μέχρι τα όρια του δράματος στις πιο πολλές εκφάνσεις της. Κάπως έτσι αποφασίσαμε πως κάπου μέσα στην παράσταση θα υπάρχει κι αυτό. Έτσι κι αλλιώς, η ζωή είναι μια κωμικοτραγωδία, ανάλογα με τη σκοπιά που την κοιτάς.
Βαρύγδουπες σκέψεις κλείνουν αυτό το ημερολόγιο. Η παράσταση δεν υπόσχεται τίποτα κι αυτό είναι το σκηνοθετικό της σημείωμα. Το μόνο που ορκιζόμαστε είναι πως δουλεύουμε με πολύ αγάπη για όλο αυτό. Και η παλιά ομάδα και η καινούργια.
Κώστας Κουτρούλης
Εκδώστε διαδικτυακά τα εισιτήριά σας εδώ.
Σχετικά άρθρα: