Ημερολόγιο προβών: Ο Βασιλιάς Γυμνός
Η διαδρομή από το πρόσωπο της εξουσίας έως τον ψυχισμό του ανθρώπου πίσω από αυτήν.
Γράφει ο Γιάννης Παπαδογιάννης, σκηνοθέτης της παράστασης
ΣΤΑΣΗ 1η — Η αρχή: Ένα κείμενο που δεν χαρίζεται σε κανέναν
Στην περίπτωση του «Βασιλιά Γυμνού», η αφετηρία ήταν ένα ερώτημα: τι απομένει από έναν άνθρωπο όταν του αφαιρέσεις την εξουσία, τους τίτλους, τη δημόσια εικόνα και όλα εκείνα τα προσωπεία πίσω από τα οποία έχει μάθει να κρύβεται;
Ο Θεοφάνης, ο πρωθυπουργός του έργου, δεν είναι απλώς ένας πολιτικός που έρχεται αντιμέτωπος με τις πράξεις του. Είναι ένας άνθρωπος γεμάτος αντιφάσεις, φόβους, ενοχές, επιθυμίες και ανεκπλήρωτα όνειρα.
Και κάπου εκεί αρχίζει το ενδιαφέρον. Γιατί το θέατρο, όταν αποφασίζει να κοιτάξει κατάματα την εξουσία, δεν χρειάζεται απαραίτητα να υψώσει τη φωνή. Μερικές φορές αρκεί να τραβήξει την κουρτίνα.
ΣΤΑΣΗ 2η — Το πρώτο τραπέζι: Οι λέξεις αρχίζουν να αναπνέουν
Ένα πολιτικό κείμενο δεν έχει ενδιαφέρον μόνο και μόνο επειδή μιλά για την πολιτική. Με τον Περικλή Λιανό, που ενσαρκώνει τον ρόλο του Θεοφάνη, καταλήξαμε στο ότι είναι πολύ σημαντικό να μη μείνουμε στην εικόνα του ισχυρού πολιτικού, αλλά να αναδείξουμε την εσωτερική πάλη που βιώνει ο άνθρωπος, καθώς και τη συναισθηματική του κατάσταση, η οποία τον οδηγεί σε αυτήν την τριήμερη απόδραση και απομόνωση στο μοναστήρι. Θέλαμε να φωτίσουμε τα άδυτα του ψυχισμού του και τις αιτίες της δράσης του, που τον έφεραν στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα και τον οδήγησαν στις αποφάσεις της ζωής του.
ΣΤΑΣΗ 3η — Ανάλυση ρόλου: Η αποδόμηση του Φάνη, του Τεό και του Θεοφάνη
Λόγω της πολύπλοκης και πολυδιάστατης προσωπικότητας του ήρωα, έπρεπε να βρούμε τα σημεία εκκίνησης των συναισθημάτων, των αναγκών, των φόβων και των πεποιθήσεών του. Εδώ διαμορφώνουμε το πώς, από την παιδική του ηλικία και τα φοιτητικά του χρόνια, έφτασε να γίνει ο άνθρωπος και ο πολιτικός που είναι σήμερα.
ΣΤΑΣΗ 4η — Η ανοικοδόμηση του Θεοφάνη: Πρωθυπουργός και άνθρωπος παίρνουν σάρκα και οστά
Εδώ αφοσιωθήκαμε στις μικροεκφράσεις, στις λεπτές αποχρώσεις της φωνής, στην κινησιολογία και στην αίσθηση του ρόλου. Όλα, δηλαδή, τα χαρακτηριστικά που κάνουν έναν άνθρωπο αυτό που είναι. Έπρεπε να είναι μια ατόφια, αληθινή και ουσιαστική εξομολόγηση.
ΣΤΑΣΗ 5η — Τοποθέτηση της «κορώνας»: Ο βασιλιάς χρίζεται πριν απογυμνωθεί
Τα κομμάτια που αναλύθηκαν, συζητήθηκαν, χτίστηκαν και διαμορφώθηκαν συνθέτουν πλέον ένα προσεγμένο σύνολο. Ο ήρωας έχει πάρει υπόσταση. Ο άνθρωπος έχει πάρει σάρκα και οστά. Ο χαρακτήρας έχει φορέσει όλες τις ανασφάλειες, τα θέλω και τις πεποιθήσεις του. Πλέον, ο βασιλιάς έχει χριστεί και φορά τον μανδύα της ταυτότητάς του.
Γιατί το πιο δύσκολο δεν είναι να γδυθεί ένας βασιλιάς μπροστά στο κοινό. Το πιο δύσκολο είναι να αναγνωρίσουμε όλοι μας πόσο συχνά προτιμάμε τα ρούχα της εικόνας από την αλήθεια.
Και κάπως έτσι, μετά από όλες τις πρόβες, τις αναζητήσεις, τις αλλαγές και τις αποφάσεις, έρχεται η στιγμή να αφήσουμε τον βασιλιά να βγει στη σκηνή.
Καλή σας θέαση!
Διαβάστε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ.
Σχετικά άρθρα:
Ημερολόγιο Προβών: Η Αυτού Ελαφρότης ο Περελά
Ημερολόγιο Προβών: Το Μειδίαμα
Ημερολόγιο Προβών: Η Στιγμή του Έθνους