Το Tick, Tick… Boom! δεν είναι απλώς ένα ροκ μιούζικαλ· είναι μια υπαρξιακή κραυγή σε μέτρο τεσσάρων τετάρτων. Στην πανελλήνια πρώτη παρουσίασή του από την Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, το έργο του Τζόναθαν Λάρσον μετατρέπεται σε μια καλλιτεχνική γιορτή για τον χρόνο που περνά, για τα όνειρα που επιμένουν και για τη νεανική αγωνία που δεν ζητά λύση, παρά μόνο έκφραση.
Η παράσταση στήνεται ως ένα ξέφρενο πάρτι γενεθλίων λίγο πριν το «μπαμ» των τριάντα. Η ευρηματική σκηνοθεσία της νεαρής και ταλαντούχας Έμιλυς Λουίζου, με κεντρικό σκηνικό άξονα μια τεράστια τούρτα που διαρκώς μεταμορφώνεται, μετατρέπει τον χρόνο σε σκηνικό, σύμμαχο και αντίπαλο ταυτόχρονα. Η αισθητική της παράστασης είναι συνολικά καλλιτεχνική, καθαρή και ευφάνταστη, χωρίς περιττές υπερβολές, υπηρετώντας τον ρυθμό και τη συναισθηματική ειλικρίνεια του έργου.
Η μουσική –υπό τη διεύθυνση του Μιχάλη Παπαπέτρου– είναι αναμφίβολα ένα από τα δυνατά χαρτιά της παραγωγής. Αν και προσωπικά θα μπορούσε κανείς να επιθυμήσει μια ελαφρώς πιο ωμή, πιο «βρώμικη» ροκ και πιο γκρούβι κατεύθυνση, η συνολική μουσική εμπειρία είναι απολαυστική, στιβαρή και καλοδουλεμένη. Το μουσικό σύνολο λειτουργεί υποδειγματικά, με εξαιρετική συνοχή και ενέργεια, στηρίζοντας τους ερμηνευτές με ακρίβεια και πάθος.
Και οι ερμηνείες, όμως, είναι αυτές που εκτοξεύουν την παράσταση. Τρεις ηθοποιοί, δέκα χαρακτήρες και μια σκηνή που πάλλεται από ζωή. Ο Αργύρης Λάμπρου και η Δανάη Βασιλοπούλου συνθέτουν με ακρίβεια και αλήθεια τους ρόλους τους, με μουσική επάρκεια, σκηνική καθαρότητα και συναισθηματική διαθεσιμότητα, λειτουργώντας ως ουσιαστικοί συνομιλητές του κεντρικού ήρωα. Μέσα σε αυτή τη συλλογική ισορροπία, ο Πάρις Παρασκευάδης ξεχωρίζει ως Τζον, με μια ερμηνεία γεμάτη νεύρο, τρυφερότητα και υπαρξιακή ένταση, κρατώντας τον παλμό του έργου σταθερό και ζωντανό από την αρχή έως το τέλος. Πρόκειται για μια ερμηνεία που δεν «παίζεται», αλλά βιώνεται — έναν πρωταγωνιστή που κρατά αδιάλειπτα το έργο ζωντανό, συγκινητικό και απολύτως παρόν.
Γιατί τελικά, όπως μας θυμίζει ο Λάρσον, ο χρόνος μπορεί να σε κυνηγά — αλλά εσύ μπορείς να του γράψεις ρεφρέν.
Ο Τζόναθαν Λάρσον (1960–1996) υπήρξε ένας από τους πιο εμβληματικούς και επιδραστικούς δημιουργούς του σύγχρονου αμερικανικού μουσικού θεάτρου. Συνθέτης, στιχουργός και θεατρικός συγγραφέας, έγινε παγκοσμίως γνωστός ως ο δημιουργός του θρυλικού Rent, του έργου που έφερε το ροκ, την κοινωνική αγωνία και τη φωνή της νεότερης γενιάς στο Μπρόντγουεϊ.
Το Tick, Tick… Boom! αποτελεί το πιο προσωπικό του έργο: ένα αυτοβιογραφικό μουσικό ημερολόγιο για την αγωνία του χρόνου, τη δημιουργική αμφιβολία και την ανάγκη για καλλιτεχνική επιβεβαίωση. Γραμμένο στα τέλη της δεκαετίας του ’80, αρχικά ως μονόλογος με τον ίδιο τον Λάρσον επί σκηνής, το έργο αποτυπώνει με χιούμορ και ωμή ειλικρίνεια το άγχος ενός νέου καλλιτέχνη που φοβάται μήπως δεν προλάβει να ακουστεί.
Ο Λάρσον πέθανε αιφνίδια σε ηλικία μόλις 35 ετών, μία ημέρα πριν από την πρεμιέρα του Rent. Το έργο του, ωστόσο, έμελλε να αλλάξει για πάντα το μουσικό θέατρο, χαρίζοντάς του μετά θάνατον Πούλιτζερ και Τόνυ και καθιστώντας τον σύμβολο μιας γενιάς που επέλεξε να ζήσει, να αγαπήσει και να δημιουργήσει κόντρα στον χρόνο.
Περισσότερες πληροφορίες και εισιτήρια εδώ: https://www.