GENICA
Ο πίδακας του αίματός μου
Ιόλη Ανδρεάδη και Άρης Ασπρούλης
Σκηνοθεσία: Ιόλη Ανδρεάδη
από 14 Δεκεμβρίου
Θέατρο Σημείο
Η παράσταση που μάγεψε το κοινό της Νέας Υόρκης επιστρέφει στην Αθήνα.
Από τις 14 Δεκεμβρίου και μόνο για 10 βράδια.
Μετά την πολύ επιτυχημένη παρουσίασή της τον περασμένο Απρίλιο στο κορυφαίο off-off Broadway θέατρο του Μανχάταν, THE TANK, η παράσταση της Ιόλης Ανδρεάδη για τον θυελλώδη έρωτα του Αντονέν Αρτώ με τη σταρ του βωβού σινεμά Γενίκα Αθανασίου επιστρέφει στο Θέατρο Σημείο.
Αγαπιόμαστε καλύτερα όταν δεν μιλάμε, γιατί όλες οι λέξεις είναι ένα ψέμα.
Ένας αδιανόητος και θυελλώδης έρωτας θα συγκλονίσει τη γαλλική αβάν-γκαρντ στις αρχές του 20ού αιώνα. Ένας έρωτας που θα ανθίσει μέσα από 17 χρόνια ασταμάτητης αλληλογραφίας, όσο εκείνη μεσουρανεί στο σανίδι και αυτός βασανίζεται, απομονωμένος, στα άσυλα.
Η Ιόλη Ανδρεάδη και ο Άρης Ασπρούλης εμπνέονται από τα σπαρακτικά γράμματα του Αντονέν Αρτώ προς τη μούσα του, τη σταρ του βωβού σινεμά Γενίκα Αθανασίου (Genica Athanasiou), και από το σουρεαλιστικό τετρασέλιδο θεατρικό του έργο «Ο πίδακας του αίματος» και δημιουργούν το πρωτότυπο θεατρικό έργο «GENICA: ο πίδακας του αίματός μου».
Ένας θεατρικός επίλογος πάνω στην προσωπική τους τετραλογία έργων με αφορμή τον Αντονέν Αρτώ («Αρτώ / Βαν Γκογκ», «Οικογένεια Τσέντσι», «Κόκκαλο»), συμπληρώνοντας 10 χρόνια (2015–2025) έρευνας και δημιουργίας παραστάσεων με θέμα τον καθοριστικότερο καλλιτέχνη του σύγχρονου θεάτρου.
Η «GENICA» είναι μία κραυγή αγάπης, ένα σκηνικό ποίημα, ένας τελετουργικός αποχαιρετισμός στον έρωτα που αποζητά την αποδοχή χωρίς προϋποθέσεις.
Σκηνοθεσία: Ιόλη Ανδρεάδη
Γενίκα Αθανασίου: Βανέσα Αδαμοπούλου
Στον ρόλο του Αντονέν Αρτώ ο Γεράσιμος Γεννατάς
Επί σκηνής μαζί τους ο μουσικός περφόρμερ Γιώργος Παλαμιώτης,
ως απόλυτος καταλυτικός παράγοντας δημιουργίας ενός απόκοσμου αισθητηριακού σκηνικού σύμπαντος.
Η παράσταση παρουσιάζεται στο Θέατρο Σημείο αποκλειστικά για 10 βράδια,
από τις 14 Δεκεμβρίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 22:00.
Παρακολουθείται είτε αυτόνομα, είτε ως το φινάλε μιας συνολικής θεατρικής εμπειρίας,
μετά την παράσταση «Κόκκαλο», που αρχίζει στις 20:30 τις ίδιες ημέρες στον ίδιο χώρο.
Δείτε το video trailer και προμηθευτείτε έγκαιρα τα εισιτήριά σας από την προπώληση.
Προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/genica-o-pidakas-to-aimatos-mou
1919. Μια όμορφη νεαρή μετανάστρια από τη Ρουμανία φτάνει μόνη της στο Παρίσι, εγκαταλείποντας την οικογένειά της, που ήθελε πάση θυσία να την παντρέψει. Παρά τα 24 χρόνια της και τα σπαστά της γαλλικά, εντάσσεται γρήγορα στη γαλλική αβάν-γκαρντ, σπουδάζοντας υποκριτική στην περίφημη κλειστή ομάδα του Ζαν Κοκτώ.
Εκεί θα γνωρίσει έναν παράξενο και σαγηνευτικό νεαρό ποιητή από τη Μασσαλία.Ένας αδιανόητος και θυελλώδης έρωτας θα γεννηθεί ανάμεσά τους. Ένας έρωτας που άνθισε μέσα από 17 χρόνια ασταμάτητης αλληλογραφίας, όσο εκείνη μεσουρανούσε στο σανίδι και αυτός βασανιζόταν, απομονωμένος, στα άσυλα.
Είναι ο έρωτας του ρηξικέλευθου διανοητή Αντονέν Αρτώ με τη μούσα του,
τη διάσημη σταρ του βωβού σινεμά Genica Athanasiou.
Στο σκηνικό σύμπαν που υπογράφει η Ιόλη Ανδρεάδη με τη σκηνοθεσία της, παρακολουθούμε την πορεία αυτού του συγκλονιστικού έρωτα. Από τη γοητεία και τον θαυμασμό ως τη φρίκη και τον θυμό και από τη βαθιά απογοήτευση ως τη μεγάλη λύτρωση, ο Αντονέν Αρτώ ανακαλείται από τη Γενίκα Αθανασίου άλλοτε ως μνήμη, άλλοτε ως όραμα και άλλοτε ως επιθυμία, πότε πολύ σκοτεινός και πότε πολύ φωτεινός, μα πάντα παθιασμένος, ανυπότακτος και ερωτικός.
Η «GENICA» είναι μία κραυγή αγάπης, ένα σκηνικό ποίημα, ένας τελετουργικός αποχαιρετισμός στον έρωτα που αποζητά την αποδοχή χωρίς προϋποθέσεις.
Η Γενίκα Αθανασίου, ο έρωτάς της με τον Αντονέν Αρτώ και οι επιστολές
Eugénie Génica Tanase. Ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, η Ιωάννα-Ευγενία Αθανασίου, με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Genica, υπήρξε μία από τις διασημότερες πρωταγωνίστριες του βωβού σινεμά. Γεννήθηκε το 1897 στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Είχε καταγωγή από την Αλβανία και την Ελλάδα, αλλά έζησε και εργάστηκε στη Γαλλία, όπου και πέθανε το 1966. Γνωστές ταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησε είναι οι «Colomba» (1933), «Le comte de Monte-Cristo» (1954) και «Don Quichotte» (1933).
Συνδέθηκε ερωτικά με τον Αρτώ και ο θυελλώδης έρωτάς τους διασώζεται μέχρι σήμερα εξαιτίας της εκτενούς αλληλογραφίας που είχαν για δεκαεπτά χρόνια (από το 1923 έως το 1940). Λέγεται πως ήταν η μόνη σύντροφος του Αρτώ που ήξερε πώς να κατευνάζει τα πάθη του.
Έπαιξαν μαζί στην ταινία του Carl Theodor Dreyer «Το Πάθος της Ζαν ντ’ Αρκ» (1928). Η Genica πρωταγωνίστησε και στη διάσημη πειραματική ταινία του σουρεαλιστικού σινεμά «Ο πάστορας και το κοχύλι» (1927), σε σκηνοθεσία της Germain Dulac και σενάριο του Αρτώ, ταινία-σταθμός στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου, καθώς υπήρξε το αντίπαλο δέος του «Ανδαλουσιανού Σκύλου» των Louis Bunuel και Salvador Dali.
Ωστόσο, η Genica και ο Αρτώ ξεκίνησαν να συνεργάζονται πρώτα στο θέατρο, σε σπουδαίες και ιστορικές παραγωγές του μεγάλου δασκάλου του γαλλικού θεάτρου Charles Dullin, καθώς ανήκαν και οι δύο στην κλειστή ομάδα των ηθοποιών-μαθητών του ίδιου και του Ζαν Κοκτώ. Εκεί γνωρίστηκαν, το 1919.
Ενδεικτικά, τον Ιούνιο του 1922 ο Dullin ανεβάζει το «Η ζωή είναι ένα όνειρο» του Καλντερόν ντε λα Μπάρκα, με τον ίδιο στον ρόλο του Πρίγκιπα Σιγισμούνδου, τη Genica στον ρόλο της Εστρέλλα και τον Αρτώ, ο οποίος υπέγραφε και τα κοστούμια της παράστασης, στον ρόλο του Βασίλειου.
Επίσης, στις 20 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς έκανε πρεμιέρα η «Αντιγόνη» του Κοκτώ, σε σκηνοθεσία του Dullin, με τον ίδιο στον ρόλο του Κρέοντα, τη Genica ως Αντιγόνη, τον Αρτώ να υποδύεται τον Τειρεσία και τον ίδιο τον Κοκτώ ως μέλος του χορού. Τη σκηνογραφία υπέγραφε ο Πικάσο και τα κοστούμια η Κοκό Σανέλ.
Το βράδυ της πρεμιέρας στιγματίστηκε από δύο διαφορετικές ομάδες θεατών που, με γιουχαΐσματα, θέλησαν να διακόψουν την παράσταση: από τη μία ο Ρέιμοντ Ντάνκαν, αδελφός της Ισιδώρας Ντάνκαν, που κατηγορούσε τον Κοκτώ ότι πρόδιδε το ελληνικό πνεύμα της Αντιγόνης με το έργο του, και από την άλλη ο Αντρέ Μπρετόν και η παρέα των σουρεαλιστών, που αποδοκίμαζαν «τον ξεπεσμό του Κοκτώ στον κόσμο της μόδας».
Η Genica μιλούσε τόσο λίγα γαλλικά που λέγεται πως έμαθε τον ρόλο της Αντιγόνης συλλαβή-συλλαβή για να τον φέρει εις πέρας. Ωστόσο, ο Κοκτώ εντυπωσιάστηκε τόσο από την ερμηνεία της που στο τέλος της αφιέρωσε την παράσταση.
Η Genica υπήρξε μούσα και του εμβληματικού ντανταϊστή φωτογράφου Μαν Ρέι. Η διάσημη φωτογραφία της με τα φτερά είναι από τους «Όρνιθες» του Αριστοφάνη, όπου ερμηνεύει την Αγγελιαφόρο Ίριδα στο Θέατρο Ατελιέ.
Πέθανε σε ηλικία 69 ετών. Φτωχή. Παρά το παρελθόν της και τη φήμη της, τα τελευταία χρόνια της ζωής της έκανε μικρά, σχεδόν ανώνυμα, περάσματα από μεγάλες ταινίες, απλώς για τα προς το ζην.
Ο εκδοτικός οίκος Gallimard, παρότι είχε στην κατοχή του τα εκατοντάδες γράμματα του Αρτώ προς εκείνη ήδη από τη δεκαετία του ’40, τα εξέδωσε μόνο μετά τον θάνατό της. Λέγεται ότι ο Αρτώ της έγραφε από ένα γράμμα κάθε μέρα που δεν την έβλεπε από κοντά. Ο Thierry Galibert για τα γράμματα αυτά αναφέρει χαρακτηριστικά: «Πρόκειται για την πιο οδυνηρή αναπαράσταση που θα μπορούσε να κάνει ένας άνθρωπος για τα βάσανά του και ταυτόχρονα για τις πιο όμορφες ερωτικές επιστολές που θα διαβάσει ποτέ κανείς στη ζωή του».
Τα περισσότερα γράμματα προς εκείνη ο Αρτώ τα υπέγραφε ως «Νανάκι» (Nanaqui). Έτσι τον αποκαλούσε χαϊδευτικά η γιαγιά του, αντί για Αντωνάκη, στη Σμύρνη, όταν ήταν στην αγκαλιά της, τεσσάρων χρονών.
Η ιστορία της τετραλογίας
Η τετραλογία θεατρικών έργων με αφορμή τον Αντονέν Αρτώ, που υπογράφουν οι θεατρικοί συγγραφείς Ιόλη Ανδρεάδη και Άρης Ασπρούλης, παρουσιάζεται τα τελευταία δέκα χρόνια, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία και εισπράττοντας εξαιρετικές κριτικές.
Οι παραστάσεις των έργων «Αρτώ / Βαν Γκογκ», «Οικογένεια Τσέντσι», «Κόκκαλο» και «GENICA: ο πίδακας του αίματός μου» έχουν παρουσιαστεί σε σκηνοθεσία Ιόλης Ανδρεάδη, στο ιστορικό Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης και στο Θέατρο Σημείο στην Αθήνα, στο THE TANK της Νέας Υόρκης, στο Chelsea Theatre του Λονδίνου, στο Off/Off Theatre της Ρώμης και σε σημαντικά φεστιβάλ στην Ευρώπη. Τα έργα κυκλοφορούν από την Κάπα Εκδοτική.
Ταυτότητα παράστασης
Σκηνοθεσία: Ιόλη Ανδρεάδη
Πρωτότυπο κείμενο: Ιόλη Ανδρεάδη και Άρης Ασπρούλης
Μουσική σύνθεση και ηχητικός σχεδιασμός: Γιώργος Παλαμιώτης
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Κοστούμια: Νίκος Χαρλαύτης, Κωνσταντίνος Κασπίρης
Stage managers: Κωνσταντίνα Μακρή – Πάνος Σολδάτος
Φωτογραφίες: Βασίλης Σκέντζος (Νέα Υόρκη) και Κική Παπαδοπούλου (Αθήνα)
Video trailer: Μιχαήλ Μαυρομούστακος
Παραγωγή: ΡΕΟΝ
Παίζουν: Βανέσα Αδαμοπούλου και Γεράσιμος Γεννατάς
Ζωντανά επί σκηνής ο μουσικός περφόρμερ Γιώργος Παλαμιώτης.
Θέατρο Σημείο
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 22:00,
από τις 14 Δεκεμβρίου και για 10 μόνο παραστάσεις.
Είσοδος: 16 ευρώ και 14 ευρώ (μειωμένο).
Διάρκεια: 60 λεπτά.
Η παράσταση επιχορηγήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού. Η παρουσίασή της στη Νέα Υόρκη πραγματοποιήθηκε με την ευγενική χορηγία του Κοινωφελούς Ιδρύματος Γεωργίου και Βικτωρίας Καρέλια και την υποστήριξη του ομίλου Carnegie Hospitality.
Σχετικά άρθρα:
EVELYN EVELYN | Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη | στο Θέατρο 104
Cleansed της Σάρα Κέιν | Σκηνοθεσία Δημήτρης Καραντζάς από 28/9 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Οι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας από 16/10 στο Θέατρο του Νέου Κόσμου
Οι Λέξεις των Άλλων του Μάνου Θηραίου από 12/10 στο Θέατρο Άβατον