Επιμέλεια συνέντευξης: Διονύσης Μαλαπέτσας
Σήμερα το Παλκοσένικο έχει τη μεγάλη χαρά και τιμή να φιλοξενεί στη συντροφιά του δύο αγαπημένους ηθοποιούς, την Ελένη Γερασιμίδου και τον Αντώνη Ξένο και να κουβεντιάζει μαζί τους με αφορμή την παράσταση “Stand-upάντεχα με καινούργιες ταυτότητες”, που ανεβαίνει κάθε Σάββατο στις 21:00, στην Αυλή του Θεάτρου Από Κοινού.
Έχουμε παρακολουθήσει κατά τη διάρκεια της πλούσιας πορείας σας, στο Από Κοινού Θέατρο, πλήθος θεατρικών έργων, τόσο του κλασικού ρεπερτορίου, όσο και του νεότερου. Φέτος το καλοκαίρι αποφασίσατε να αναμετρηθείτε με ένα νέο για εσάς είδος, αυτό του stand-up comedy. Πώς προέκυψε αυτή η ιδέα;
Ε.Γ.: Το είδος δεν είναι τόσο νέο για μας, με δεδομένη τη θητεία μας στην Επιθεώρηση. Η κατά μέτωπο “επίθεση” στο κοινό είναι κεκτημένη ερμηνευτική μέθοδος που διδάχτηκε από μεγάλους του είδους. Σπουδαίοι ηθοποιοί υπηρέτησαν την άμεση απεύθυνση και τι κλίμα “συνενοχής” με ένα κοινό που αντιλαμβάνεται κι επικοινωνεί, όχι μόνο για προσωπικά ζητήματα αλλά και θέματα γενικού ενδιαφέροντος. Δεν “κομίζουμε γλαύκα εις Αθήνας” αλλά σεβόμαστε και γνωρίζουμε και τους πρωτεργάτες του συγκεκριμένου είδους (stand-up comedy). Προσωπικά είχα την τύχη να συνεργαστώ και με τον μεγάλο Χάρυ Κλιν.
Α.Ξ.: Στη μικρή μας σκηνή έχουμε παρουσιάσει αρκετές φορές αυτό το λαϊκό είδος επιθεωρησιακού χαρακτήρα. Έχοντας λοιπόν αυτή την εμπειρία, εξελίξαμε το είδος και το ονομάσαμε στανταπάντεχα..
Το Stand-Up είναι ένα είδος που βρίσκει απήχηση και σε μικρότερες ηλικίες. Απευθύνεται το έργο σας και σε νεαρότερο κοινό; Θα μπορούσε να αποτελέσει αυτή η παράσταση έναν προθάλαμο που οδηγεί νέο κόσμο στο θέατρο;
Ε.Γ.: Το θέατρο γενικώς απευθύνεται σ’ όλες τις ηλικίες και σ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα. Η επιλογή του είδους δεν έχει να κάνει με την προσέλκυση νεανικού κοινού, αλλά με την πρόθεσή μας να εκφραστούμε πιο άμεσα και ίσως κατά τι με καθολικότερα θέματα. Άλλωστε στις παραστάσεις μας δεν έρχονται μόνο συνομίληκοί μας.
Α.Ξ.: Είναι ένα είδος που απευθύνεται στο θεατή από τα γεννοφάσκια του μέχρι το τέλος της ζωής του.
Η Ελένη Γερασιμίδου πρωταγωνιστεί, αλλά ταυτοχρόνως υπογράφει και το κείμενο της παράστασης. Ποια θέματα επιλέξατε να αναδειχθούν στο κείμενο αυτό;
Ε.Γ.: Τα πάντα γεννιούνται και πραγματώνονται από ανάγκη. Μιλάμε για όλα όσα απασχολούν τον κόσμο, τα σοβαρά θέματα της καθημερινότητάς μας που απορρέουν από τη διεθνή κατάσταση, σατυρίζουμε – ως οφείλουμε – μια εικονική πραγματικότητα που συστηματικά επιβάλλεται και γενικώς “επιτρέπουμε” στον κόσμο να βγάλει τα συμπεράσματά του με όπλο το γέλιο.. το βασικό συστατικό δύναμης για τα παραπέρα.
Α.Ξ.: Επειδή ο λόγος ο γραπτός της κειμενογράφου Ελένης Γερασιμίδου, είναι αλληγορικός, πιστεύω πως τα θέματα είναι περισσότερα και πολυπλοκότερα απ’ όσο φαίνονται.
Σας συναντάμε συχνά συμπρωταγωνιστές στη σκηνή του Από Κοινού, ενώ παράλληλα είστε και συνοδοιπόροι στη ζωή. Τελικά ισχύει το κλισέ πως τα ζευγάρια δεν πρέπει να δουλεύουν μαζί;
Ε.Γ.: Είμαστε γενικώς εναντίον των κλισέ γιατί σαν πολλά μαζευτήκανε.. Και αυτά τα διακωμωδούμε!
Α.Ξ.: Μα είναι η ιδανικότερη συνεργασία. Και αυτό είναι το μέγα ζητούμενο, το να γνωρίζει και να κατανοεί στο μέγιστο βαθμό ο ένας τον άλλο. Να ξέρει τις αδυναμίες του από τη μια και τις αρετές του από την άλλη.
Μετά την παράσταση ακολουθεί αυτοσχέδιο μουσικό πρόγραμμα, με τη συμμετοχή μάλιστα του κοινού, ένα λαϊκό γλέντι δηλαδή, οικονομικά προσιτό σε δύσκολες εποχές, για όσους δεν έχουν τη δυνατότητα να κάνουν καλοκαιρινές διακοπές. Πόσο σημαντικές είναι τέτοιες πρωτοβουλίες για το λαό μας σήμερα;
Α.Ξ.: Αυτό θα προκύπτει ανάλογα με τη σύνθεση του κοινού. Δηλαδή αν βρεθεί κάποια βραδιά κάποιος οργανοπαίχτης ή τροβαδούρος ή ό,τι άλλο, θα αξιοποιηθεί ανάλογα.
Πόσο δύσκολο είναι το να επιβιώσει ένα μικρό θέατρο σήμερα, την ώρα που έχει να ανταγωνιστεί μεγάλους ομίλους, οι οποίοι απορροφούν ολοένα και περισσότερες σκηνές της Αθήνας;
Ε.Γ.: Αυτή είναι μια ιστορία που δεν καλύπτεται έτσι σε δυο αράδες. Σημασία έχει ότι αντέχουμε.
Α.Ξ.: Αυτό καλύτερα θα είναι να ρωτηθεί το αρμόδιο υπουργείο με την αρμόδια υπουργό και τον αρμόδιο υφυπουργό.. Αλλά ξέρουμε εμείς εκ των προτέρων πως δεν είμαστε άριστοι γείτονες και το υπουργείο με τους αρμοδίους του μας έχει θέσει στο περιθώριο.
Ποια είναι τα επόμενα σχέδια του Θεάτρου Από Κοινού; Τι να περιμένουμε με τη νέα χειμερινή σεζόν;
Ε.Γ.: Θα επαναληφθεί από τον Οκτώβρη, που γιορτάζουμε και τα 10χρονά μας, “η μικρή λέξη αγάπη” για 4η θεατρική σεζόν με την Αγγελική Ξένου και τη Βασιλική Κούλη σε διασκευή-σκηνοθεσία Νάντιας Δαλκυριάδου από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Αύγουστου Κορτώ. Η Ελένη και ο Αντώνης είναι καλεσμένοι στη Στοκχόλμη να παρουσιάσουν το “stand-upάντεχα” στην εκεί ελληνική παροικία. Τα υπόλοιπα διαμορφώνονται στην πορεία. Σίγουρα θα φιλοξενήσουμε, όπως κάθε σεζόν, μουσικές βραδιές και άλλες θεατρικές ομάδες.
Στο Παλκοσένικο αγαπάμε να συλλέγουμε θεατρικές ιστορίες και να τις αποτυπώνουμε σε “ψηφιακό” χαρτί. Ιστορίες που είτε έλαβαν χώρα πάνω στη σκηνή, είτε πέριξ αυτής, στα καμαρίνια, στα παρασκήνια, στην πλατεία, στο φουαγιέ και που ίσως δε φωτίστηκαν από τους προβολείς, αλλά κατάφεραν να χαραχθούν στη μνήμη σας. Σίγουρα έχετε αμέτρητες τέτοιες στιγμές. Θα θέλατε να μοιραστείτε κάποιες μαζί μας;
Α.Ξ.: Προσωπικά δεν έχω ούτε το χρόνο ούτε την ικανότητα να ξεχωρίσω τι είναι αυτό που συνιστά θεατρική ιστορία. Γενικά όπως ξέρετε, η Ιστορία είναι αμείλικτη, δεν προσδιορίζεται έτσι πρόχειρα..
Ε.Γ.: Ποτέ δεν μπορώ να διαλέξω μια τέτοια στιγμή όταν μου το ζητάνε. Υπάρχουν πολλές, και αστείες και δραματικές που ίσως αποτελέσουν υλικό για ένα βιβλίο αναμνήσεων θεατρικών.