Κριτική Θεάτρου: Ο Θαυματοποιός
του Brian Friel
Σκηνοθεσία: Θανάσης Δόβρης
Θέατρο Μπέλλος
Γράφει ο κωνσταντίνος αβράμης
Στο Θέατρο Μπέλλος βρεθήκαμε αντιμέτωποι με όλα τα στοιχεία που προσημαίνουν ένα άλμα πίστης. Ένα θέαμα σάρκινης ποιητικότητας, που αντλεί την ακατέργαστη ισχύ του από τις λεπτοδουλεμένες ερμηνείες και τη διαρκή αλλαγή οπτικής.
Η ιστορία του Brian Friel λειτουργεί ως εκμαγείο για τη μορφή του έργου, μιας και η παράσταση παίρνει τον ρυθμό και το σχήμα μιας εγγύτατης εξομολόγησης, μιας κουρασμένης τελετουργίας και μιας απέλπιδας προσπάθειας κόντρα στο αναπόφευκτο. Σε έναν κόσμο πλήρως απομαγευμένο, όπου κανένα εφέ και κανένα ξόρκι δεν φαίνονται να διατηρούν αξιώσεις πειθούς, οι χαρακτήρες του έργου μας πείθουν για τα καθημερινά θαύματα, τα λειτουργικά κατά τρόπο απροσδόκητο.
Οι ερμηνείες των ηθοποιών (Ευάγγελος Βογιατζής, Νικόλ Δημητρακοπούλου, Γιώργος Τριανταφυλλίδης) εκκινούν από τη φόρμα και την ιδιαίτερη σωματικότητα για να διανοιχτούν, όσο περνάει ο χρόνος, προς μια μαλακή, ανεπιτήδευτη φυσικότητα που υπερβαίνει τα όρια της απλής επιτέλεσης δράσεων. Η εκφορά του λόγου και τα μυϊκά μοτίβα έντασης των ηθοποιών δημιουργούν έναν κόσμο που εκτείνεται πολύ βαθύτερα απ’ όσα βλέπουμε.
Ειδική μνεία στη δουλειά του Γιώργου Τριανταφυλλίδη, ο οποίος κατάφερε να χτίσει μια ροή λόγου και ειρμού απολύτως εναρμονισμένη με την ταχύτητα εξερεύνησης του θεατή, με χιούμορ και ευαισθησία· φρόντισε οι χειρονομίες και οι αντιδράσεις του να προπορεύονται πάντοτε ακριβώς τόσο όσο στον άνθρωπο που εξερευνά τον λόγο του φθόγγο προς φθόγγο, σωματοποιώντας σκέψεις που δεν έχει ακόμη λεκτικοποιήσει, κατασκευάζοντας παρορμήσεις που μοιάζουν απολύτως παροντικές.
Η σκηνοθεσία του Θανάση Δόβρη δίνει χώρο στη δραματουργία και τις υποκριτικές. Τα ευρήματα λειτουργούν προσθετικά, κάνοντας ακόμα πιο ανάγλυφη την ανάπτυξη των χαρακτήρων. Αν η εργασία του σκηνοθέτη έχει εδώ μια πρωτεύουσα αρετή, είναι αυτή της ολιγάρκειας, της μη παρέμβασης στη ροή των τριών αφηγήσεων. Ως υποκριτικό coaching, η σκηνοθεσία ανάγεται εδώ σε ένα αυτοαποκρυπτόμενο αραβούργημα.
Η σκηνογραφία (Αλέγια Παπαγεωργίου) έφερε στοιχεία περισσότερα από τα απολύτως αναγκαία, χωρίς αυτό να εμποδίσει τη ροή του έργου και την αβίαστη σαγήνευση του κοινού. Η μουσική του Panú (Παναγιώτης Μανουηλίδης) λειτούργησε σε δεύτερο επίπεδο, συμπληρώνοντας την ατμόσφαιρα της παράστασης, χωρίς ποτέ να καταφέρει να γίνει αναπόσπαστο μέρος αυτής.
Ο «Θαυματοποιός» είναι ένα έργο που εντυπωσιάζει τόσο για την ιστορία, όσο και τις ερμηνείες του. Πρόκειται για μία από τις θεματικές που ταιριάζουν πλήρως στους νησιωτικούς αρχαιολογικούς χώρους και τις μικρές κοινωνίες, όπου η έλευση θεατρικών παραστάσεων χαιρετίζεται ως φαινόμενο εξίσου σπάνιο με την επίσκεψη ενός αληθινού θαυματοποιού. Στον ζεστό και φιλόξενο χώρο του Θεάτρου Μπέλλος, η παράσταση μας θυμίζει πως το θέατρο μπορεί ακόμα να προσφέρει «την απαραίτητη μαγεία».
Διαβάστε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ.
Προπώληση: «Ο Θαυματοποιός» | Εισιτήρια online! | More.com
Σχετικά άρθρα: