Κριτική Παιδικού Θεάτρου
“Σβήσε το φως”
Πάμε θέατρο μαμά;
Γράφει η Φλώρα Κυρίτση
Το «Σβήσε το φως» ξεκινά από τον τίτλο του και σε προσκαλεί να ανακαλύψεις όσα κρύβονται πίσω από το σκοτάδι. Άλλωστε, κάποιες φορές αρκεί να σβήσουν τα φώτα για να φωτιστούν σκέψεις, συναισθήματα και αλήθειες που στην καθημερινότητα μένουν καλά κρυμμένες. Ένα θεατρικό έργο των Άγγελου Αγγέλου και Έμης Σίνη, το οποίο γράφτηκε έπειτα από έκκληση των παιδιών ενός σχολείου της Ρόδου, όπως αποκάλυψε ο Άγγελος στην πρεμιέρα της παράστασης, στο Θέατρο OLVIO.
Σε σκηνοθεσία του Φοίβου Συμεωνίδη, η παράσταση μάς προσκαλεί, με δημιουργικότητα και τόλμη, σε ένα ταξίδι όπου το θέατρο γίνεται συναίσθημα, σκέψη και αλήθεια. Τα ευρηματικά και ευφάνταστα κοστούμια της Ηλιάνας Σκουλάκη αποδεικνύουν πως ακόμη και με περιορισμένο προϋπολογισμό μπορεί να δημιουργηθεί ένα αποτέλεσμα με μεγαλοπρέπεια και αισθητική αρτιότητα, που υπηρετεί ουσιαστικά τις ανάγκες της παράστασης.
Ο Θανάσης Βοϊδήλος και ο Τρύφων Μπάρκας, με την παρουσία και την ενέργειά τους, δίνουν ψυχή στην παράσταση. Με τις ερμηνείες τους, το χιούμορ και τη μοναδική τους επικοινωνία, μας θυμίζουν πως το θέατρο ζωντανεύει μέσα από τους ανθρώπους του. Είναι εκείνοι που τολμούν να εκτεθούν, να συγκινήσουν, να προβληματίσουν και να αγγίξουν κάτι βαθύτερο μέσα μας, κάνοντας τους ρόλους τους να αναπνέουν και να μένουν στη μνήμη των θεατών.
Τελικά, τα παιδικά γέλια είχαν τον πρώτο λόγο. Ήταν από εκείνα τα γέλια που σε κάνουν να χαμογελάς κι εσύ, μόνο και μόνο επειδή βλέπεις τη χαρά να καθρεφτίζεται στα πρόσωπα των παιδιών. Οι μικροί θεατές παρασύρθηκαν από την ιστορία, γεμίζοντας το Θέατρο OLVIO με παιδικές φωνές, ενθουσιασμό και ζεστή ενέργεια.
Μικροί θεατές, μεγάλες εντυπώσεις!
Με χαμόγελα ζωγραφισμένα στα πρόσωπά τους και με ένα δυνατό, αυθόρμητο χειροκρότημα, τα παιδιά ετοιμάστηκαν να αποχωρήσουν από την αίθουσα, όταν άναψαν τα φώτα της πλατείας.
Εκείνη τη στιγμή, η Ζωή ακούμπησε με τα χεράκια της τη σκηνή και μου είπε κάτι που με άφησε άφωνη:
«Μαμά, όταν μεγαλώσω, θέλω να παίξω κι εγώ σε αυτή τη σκηνή, αυτό το έργο και να κάνω τον ρόλο του Ντράγκο!».
Να λοιπόν που η ερμηνεία του Θανάση την είχε συνεπάρει για τα καλά.
Ο Αντώνης πραγματικά ξετρελάθηκε!
«Μαμά, θυμάσαι τότε που ο Μάξιμος…», μου έλεγε και, πριν προλάβει να ολοκληρώσει τη φράση του, ξεσπούσε σε γέλια, παρασύροντας κι εμένα, ακόμη κι αν δεν μπορούσα να καταλάβω ακριβώς τι είχε στο μυαλουδάκι του. Τα μάγουλά του είχαν κοκκινίσει από τα γέλια και ο ενθουσιασμός του ήταν τόσο μεγάλος, που δεν χρειαζόταν να μου πει πολλά για να καταλάβω πόσο πολύ είχε απολαύσει την παράσταση.
Εγώ τον κοιτούσα και χαμογελούσα, νιώθοντας εκείνη τη γλυκιά χαρά που σου γεννά το να βλέπεις το παιδί σου να γελά με την καρδιά του, να αναβιώνει τις αγαπημένες του στιγμές και να τις κουβαλάει μαζί του.
Τις ημέρες που ακολούθησαν την παράσταση, τα παιδιά συνέχισαν να ζωντανεύουν μέσα από το παιχνίδι τους ήρωες και τις σκηνές που τους είχαν εντυπωσιάσει. Ο Ντράγκο έγινε ο αγαπημένος ήρωας της Ζωής, που προσπαθούσε να μιμηθεί τις κινήσεις του, κουνώντας τα χέρια της σαν φτερά για να μεταμορφωθεί σε νυχτερίδα.
Παράλληλα, ο Αντώνης θέλησε να αναπαραστήσει τον Θανάση, εκφράζοντας την επιθυμία να βρει μια περούκα και να κάνει γυμναστική, μιμούμενος τις χαρακτηριστικές κινήσεις του πάνω στη σκηνή. Με αυτόν τον τρόπο, έγιναν πρωταγωνιστές της δικής τους μικρής ιστορίας.
Φυσικά, όπως ήταν αναμενόμενο, ζήτησαν να ξαναπάνε. Αυτή τη φορά, μαζί με τους φίλους τους, για να δουν την παράσταση για δεύτερη φορά! Έτσι, οι δικές τους θεατρικές περιπέτειες, γεμάτες γέλια, απέκτησαν και μια νέα διάσταση: την επιθυμία να μοιραστούν τη χαρά τους με τους αγαπημένους τους φίλους.
Το «Σβήσε το φως» είναι ιδανική παράσταση για την περίοδο του Halloween, θα έλεγα! Αν και, για να είμαι ειλικρινής, δεν χρειάζεται να είναι Halloween για να την απολαύσεις. Είναι από εκείνες τις παραστάσεις που έχουν κάτι ξεχωριστό, κάτι που σε κάνει να γελάς, να συμμετέχεις και να αφήνεσαι στη μαγεία τους.
Διαβάστε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ.
Εισιτήρια: www.more.com & ταμείο του Θεάτρου Olvio.
Σχετικά Άρθρα:
Το κουτί | Κριτική Παιδικού Θεάτρου | Πάμε θέατρο μαμά;
Το ξενοδοχείο των συναισθημάτων | Κριτική Παιδικού Θεάτρου | Πάμε θέατρο μαμά;
Στον πλανήτη του Καντίνσκι! | Κριτική Παιδικού Θεάτρου | Πάμε θέατρο μαμά;
Δύο ξεροκέφαλες κουτάλες | Κριτική Παιδικού Θεάτρου | Πάμε θέατρο μαμά;