Ο «Βασιλιάς στη βιτρίνα» της ομάδας Κοπέρνικος, έκανε πρεμιέρα και εγώ μαζί με τον Αντώνη και τη Ζωή είμασταν εκεί. Μια παράσταση που απευθύνεται σε παιδιά 5 χρονών και πάνω, στο θέατρο Αργώ. Το κείμενο που εμπνεύστηκαν ο Άγγελος Αγγέλου και η Έμη Σίνη εξοπλίζεται με χιούμορ και φαντασία δημιουργοντας έναν παραμυθένιο κόσμο επί σκηνής. Η ευρηματικότητα της ιστορίας βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο μια φαινομενικά απλή κωμική περιπέτεια αποκτά περιεχόμενο. Η ευθύνη, η δικαιοσύνη, η εμπιστοσύνη, η αυτοπεποίθηση και η αξία της προσπάθειας δεν παρουσιάζονται ως έτοιμα συμπεράσματα, αλλά ενσωματώνονται στη δράση αφήνοντας τα παιδιά να τα ανακαλύψουν μέσα από τις περιπέτειες των ηρώων.
Οι ηθοποιοί με εκφραστικότητα και χιούμορ υπηρετούν τους χαρακτήρες και τις συνεχείς εναλλαγές της ιστορίας. Η μεταξύ τους χημεία και η διάθεση για παιχνίδι δημιουργούν μια ομάδα που λειτουργεί συλλογικά και αυτό γίνεται αισθητό σε όλη τη διάρκεια της παράστασης. Τα σκηνικά της Μαρίνας Κωνσταντινίδου, δημιουργούν το κατάλληλο περιβάλλον για να ταξιδέψει η φαντασία των παιδιών, ενώ τα κοστούμια και οι ειδικές κατασκευές της Ηλιάννας Σκουλάκη συμπληρώνουν την εικόνα ενός ξεχωριστού βασιλείου. Με τους φωτισμούς του Γιώργου Αγιαννίτη και την πρωτότυπη μουσική του Άγγελου Αγγέλου, ενισχύεται η σκηνική ατμόσφαιρα στην παρουσίαση της ιστορίας, δημιουργώντας πλήθος και ποικιλία συναισθημάτων.
Μικροί θεατές , μεγάλες εντυπώσεις!
Η Ζωή απόλαυσε ιδιαίτερα την παράσταση και γέλασε αναγνωρίζοντας μάλιστα κάποιους από τους ηθοποιούς της ομάδας. Μια αντίδραση που ομολογώ μου προκάλεσε ευχάριστη έκπληξη και έκανε τη δική της θεατρική εμπειρία ακόμη πιο ξεχωριστή. Ο Αντώνης, από την άλλη, βρήκε στον βασιλιά Λεωνίδα μια ομοιότητα με τον χαρακτήρα του Μάξιμου από το «Σβήσε το φως»! Δεν ξέρω τι ακριβώς συνέβη στο παιδικό του μυαλό και τον οδήγησε σε αυτόν τον συνειρμό, ξέρω όμως πως η συγκεκριμένη σκέψη τον διασκέδασε ιδιαίτερα και του έδωσε τη δική του ξεχωριστή αφορμή για γέλιο.
Αν και η ιστορία αυτή τη φορά δεν τους άφησε κάποια συγκεκριμένη στιγμή, που να τους ενθουσίασε ιδιαίτερα ή να τους μείνει έντονα στη μνήμη, παρόλα αυτά τους κέρδισε και φάνηκε από το χαμόγελό τους την ώρα που την παρακολουθούσαν, χωρίς απαραίτητα να γίνει από εκείνες τις ιστορίες που συνεχίζουν να συζητούν και μετά την αυλαία! Φεύγοντας, σκέφτηκα πως είναι ωραίο να δημιουργούμε κοινές αναμνήσεις με τα παιδιά μας. Να βλέπουμε παραστάσεις και να γίνει το θέατρο ένας ζωντανός χώρος ανακάλυψης.
Διαβάστε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ.
Εισιτήρια: www.more.com & ταμείο του Θεάτρου Αργώ.
Σχετικά Άρθρα:
Σβήσε το φως | Κριτική Παιδικού Θεάτρου | Πάμε θέατρο μαμά;
Το κουτί | Κριτική Παιδικού Θεάτρου | Πάμε θέατρο μαμά;
Το ξενοδοχείο των συναισθημάτων | Κριτική Παιδικού Θεάτρου | Πάμε θέατρο μαμά;
Στον πλανήτη του Καντίνσκι! | Κριτική Παιδικού Θεάτρου | Πάμε θέατρο μαμά;
Δύο ξεροκέφαλες κουτάλες | Κριτική Παιδικού Θεάτρου | Πάμε θέατρο μαμά;